บทที่ 1029

ตี๋เหรินเห็นภาพนี้ อดชมเชยในใจไม่ได้ “เป็นตระกูลที่เด็ดเดี่ยวห้าวหาญจริงๆ!”

แต่ยิ่งเป็นอย่างนี้ยิ่งต้องฆ่า ไม่งั้นมีปัญหาไม่รู้จบแน่ๆ!

“ตายซะ!”

ตี๋เหรินตวาดเสียงดัง

เสียงเหมือนสายฟ้าสะเทือน เมื่อฝ่ามือลงมา เหมือนท้องฟ้าถล่มลงมาด้วย

พลังปราณที่ลู่เฮ่าหรานและคนอื่นปล่อยออกมา เหมือนเปลวเทียนกลางสายลม หายลับไปอย่างรวดเร็ว

ลูกหลานตระกูลลู่จำนวนไม่น้อยหลับตาลง รอความตายมาถึง

แต่ทันใดนั้นเอง เงาคนสองสามคนปรากฏออกมาอย่างกะทันหัน

เหมือนพวกเขาเหาะมาในอากาศ มีสองคนเดินออกมาจากอากาศเวิ้งว้าง

ดาบกระบี่ฝ่ามือหมัด!

ทำลายพลังฟ้าดินทั้งหมดในพริบตา พวกตี๋เหรินช็อกคาที่

พลังชี่สลายหายไป ราวกับดอกไม้ที่สะท้อนในกระจก ดวงจันทร์สะท้อนบนผิวน้ำ เพียงการโจมตีเดียวก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย

กลางอากาศ มีเงาคนปรากฏออกมาอีกสี่คน

คนแรกเท้าเปล่า มีม้วนหนังสือเสียบตรงเอว เขาคือบัณฑิตหน่วยองครักษ์เสิ่นหวา

คนที่สองถือดาบหักอยู่ที่มือซ้าย มีสายฟ้ากะพริบอยู่บนตัว

คนที่สามหัวล้านหน้าแดง มีแสงสีแดงเคลื่อนไหวอยู่บนหมัด

คนที่สี่เคราขาวเลยเอว ถือกระบี่ยาวหนึ่งเมตรอยู่ในมือ

ตี๋เหรินมองทั้งสี่คน มีเลือดหยดในปาก พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “พวกนายเป็นใคร”

เซียนบำเพ็ญชี่อีกสองคนมีรอยแผลน่ากลัวบนตัว เหมือนทั้งตัวทรุดลงอย่างรวดเร็ว

บัณฑิตพูดอย่างเฉยเมยว่า “อีซูแห่งหน่วยองครักษ์เสิ่นหวา ได้รับคำสั่งจากองค์ชายรองให้มาคุ้มครองตระกูลลู่ ดูเหมือนมาได้ทันเวลาพอดี”

นักบู๊สายฟ้าพูดอย่างราบเรียบว่า “เหลยเฟิงซาน ผู้ป้องกันแนวหน้าของสาขาสายฟ้า หลังจากได้รับเชิญมาดูสำนักจิ่วเซียว พวกนายโชคร้ายมาก”

คนหัวล้านหัวเราะแล้วพูดว่า “หานหั่วไห่ตระกูลหาน ผู้ท่องไปในใต้หล้า จัดการสุนัขรับใช้แบบพวกนาย ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลหรอก”

ผู้อาวุโสเคราขาวพูดว่า “เทียนเจี่ยอีตระกูลเทียน ผู้จัดการดูแลตงหวา ได้รับคำสั่งจากผู้อาวุโสให้มาคุ้มครองตระกูลลู่”

เมื่อทั้งสี่คนแนะนำตัวเสร็จ ตี๋เหรินหน้าซีดเหมือนคนตาย

หน่วยองครักษ์เสิ่นหวา สาขาสายฟ้า ตระกูลหาน ตระกูลเทียน

ไม่ว่าจะเอาอำนาจด้านไหนออกมา ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะหาเรื่องได้ ถึงเป็นไท่จื่อ เจอกับอำนาจพวกนี้ ก็ต้องไตร่ตรองถึงความสามารถที่มีอยู่