บทที่ 1038

เซิ่งฉิวมองลู่ฝานที่มีแสงทะลุขึ้นไปบนฟ้า จู่ๆ เขารู้สึกถึงอันตรายที่กำลังโถมเข้ามา

เขารีบถอยไปด้านหลังสองสามก้าว เซิ่งฉิวเต็มไปด้วยความหวาดระแวง จ้องลู่ฝานเขม็ง

“นายทำร้ายเจ้าดำ!”

สีหน้าของลู่ฝานอึมครึมลง ความอาฆาตในแววตาน่ากลัว เศษหินรอบตัวนับไม่ถ้วนเริ่มสั่นสะเทือน

ตอนนี้กระบี่หนักไร้คมในมือเขาก็สว่างขึ้น

อักษรยันต์ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาเองบนกระบี่หนักไร้คม

ใส่ปราณชี่เข้าไป เขตวิถีเปิดออก

ทันใดนั้นตัวหายไป เหลือเพียงรอยเท้าสองรอยชัดเจนท่ามกลางเศษหิน!

เซิ่งฉิวตั้งตัวอย่างรวดเร็ว รีบเอาตัวเข้าไปในอากาศเวิ้งว้าง

แค่ไม่สามารถทำลายอากาศเวิ้งว้างได้ ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้ นี่คือจุดแข็งแกร่งของเคล็ดวิชาบู๊มิติของเขา

แต่วินาทีต่อมา แสงกระบี่แสงหนึ่งพาดผ่านมา ตบลงบนตัวของเซิ่งฉิวอย่างแรง

พลั่ก!

เสียงอึกทึกดังขึ้น ทุกคนมองด้วยความตะลึง ลู่ฝานใช้กระบี่ตบเซิ่งฉิวออกมา!

รอบกระบี่หนักไร้คมหนึ่งฟุต ล้วนเป็นเขตวิถีทั้งหมด

แค่สัมผัสโดนเขตวิถี อากาศเวิ้งว้างธรรมดาๆ จะนับประสาอะไร!

เซิ่งฉิวโดนตบจนกระเด็นออกมาทันที กลางอากาศ เลือดสดสาดออกมาจากปากและจมูกโดยอัตโนมัติ

แต่นี่ยังไม่จบ เซิ่งฉิวที่อยู่กลางอากาศ เห็นเงาของลู่ฝานปรากฏตัวข้างเขาอีกครั้ง

ความเร็วของลู่ฝานเร็วจนยากที่จะจินตนาการจริงๆ!

หมัดซ้ายกระแทกลงบนหน้าเซิ่งฉิว เปลวไฟที่น่ากลัว ปกคลุมทั้งตัวเซิ่งฉิวอย่างรวดเร็ว

เสียงร้องโอดครวญดังขึ้น ช่วงเวลาอันตราย เซิ่งฉิวพลิกมือตบลงบนตัวลู่ฝาน

พลังโต้กลับมิติที่แปลกประหลาด ทะลุเข้ามาในเกราะเกล็ดมังกรของลู่ฝาน ทำลายปราณชี่เข้ามาในตัว

แต่หลังจากนั้นแสงสีดำกะพริบในดวงตาลู่ฝาน ปราณชี่ในตัวเหมือนหลุมดำกลืนกินสรรพสิ่ง กลืนพลังโต้กลับจนไม่เหลือแม้แต่ซากทันที

หมุนตัวเตะโจมตีไปที่หัวของเซิ่งฉิวทันที

เสียงแตกหักดังขึ้น เซิ่งฉิวกระแทกเข้าไปในพื้นอย่างแรง