บทที่ 1060

ฉินฝานหัวเราะเบาๆ ไม่พูดอะไร กวาดตามองไปทางด้านล่าง เพื่อหาเงาของลู่ฝานภายในกลุ่มคน

แต่หลังจากมองอยู่ครู่หนึ่ง กลับไม่เห็นลู่ฝานเลย

รอยยิ้มบนใบหน้าหายไป ฉินฝานพึมพำว่า “ลู่ฝานนะลู่ฝาน ถ้าวันนี้นายแพ้ ฉันจะให้นายตายแบบไร้ที่กลบฝัง ฉันจะไม่ส่งคนไปเก็บศพนายเด็ดขาด”

จางกวังกำลังหลับตาพักสายตา อยู่ด้านหลังไท่จื่อ

ไท่จื่อหันมาพูดกับจางกวังว่า “จางกวัง การต่อสู้วันนี้ไม่จำเป็นต้องใช้แรงทั้งหมด ใช้พลานุภาพของสายฟ้าจัดการลู่ฝาน ทำให้บารมีอำนาจของฉันแข็งแกร่งขึ้น!”

จางกวังลืมตาขึ้น พูดตอบรับเสียงเบาว่า “ครับเตี้ยนเซี่ย”

รอยยิ้มโหดเหี้ยมผุดขึ้นตรงมุมปากของไท่จื่อ เขาจงเกลียดจงชังลู่ฝานเป็นอย่างมาก

ผู้คนเบียดเสียดแออัดกันด้านล่างลานประลอง

จู่ๆ มีคนตะโกนเบาๆ ว่า “นี่เป็นคนของสิบตระกูลใหญ่ไม่ใช่เหรอ พวกเขาก็มากันด้วย!”

คุณชายกลุ่มหนึ่งเดินช้าๆ เข้ามา คนที่นำมาคือเทียนชิงหยางแห่งตระกูลเทียน ข้างๆ เขายังมีลูกหลานตระกูลใหญ่ตระกูลอื่นๆ ด้วย

ด้านซ้ายมือคือสุ่ยสือฉวนแห่งตระกูลสุ่ย

ถือพัดขนนก รอยยิ้มเต็มใบหน้า หน้าตาท่าทางดูหล่อเหลา ใบหน้าละอ่อน ใช้คำว่ารูปงามมาบรรยายได้ ผิวขาวผ่อง ดวงตาเป็นประกายสดใส รอยยิ้มบริสุทธิ์เหมือนเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ

เขาคือคุณชายคนแรกของตระกูลสุ่ย มีฉายาว่าสุ่ยสือฉวนคุณชายบริสุทธิ์

ด้านขวามือคือถานไถเก๋อแห่งตระกูลถานไถ

ชุดแดงยาวลากพื้น แต่งหน้างดงาม ใบหน้าน่าเอ็นดูของผู้หญิงชัดๆ แต่แต่งหน้าจนดูเซ็กซี่มีเสน่ห์ มุมปากดูเย่อหยิ่งเล็กน้อย เมื่อบิดเอวไปมา ได้ยินเสียงดังขึ้นมาชัดเจน มันเป็นเสียงกระดิ่งตรงเอวของเธอ

เธอคือคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลถานไถ ถานไถเก๋อ ชุดแดงหงส์เริงระบำ

คิดไม่ถึงเลยว่าทั้งสามคนจะมาด้วยกัน ผู้คนรีบหลีกทางให้ทั้งสามคนผ่านทันที

บนท้องฟ้า ไท่จื่อก็เห็นสามคนนี้เช่นกัน เขาขมวดคิ้วพูดว่า “ลูกหลานหัวกะทิของสิบตระกูลใหญ่ พวกเขาไม่ได้รวมตัวกันปลีกวิเวกอยู่เหรอ ทำไมถึงออกมากันหมดแล้วล่ะ”