บทที่ 1065

เมื่อสิ้นเสียงของจางกวัง เกล็ดมังกรบนตัวเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ตัวของเขาเหมือนลูกบอลสูบลม ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว

ดวงตาแดงก่ำและเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดอย่างรวดเร็ว

ฝ่ามือกลายเป็นกรงเล็บ ค้ำลงบนพื้น มีปีกมังกรกางออกทางด้านหลัง ใหญ่โตมโหฬาร

เวลาเพียงชั่วอึดใจ จางกวังกลายร่างเป็นมังกรยักษ์

มังกรยักษ์เกล็ดสีเขียว ตัวยาวสามสิบกว่าเมตร!

ก้มมองลู่ฝาน มังกรยักษ์จางกวังสะบัดกรงเล็บ

พลังที่น่ากลัวมาพร้อมกับสายลมรุนแรง ไม่เพียงแค่พัดจนลู่ฝานแอบกัดฟัน คนที่อยู่ด้านล่างลานประลอง ก็โดนพัดจนลืมตาไม่ขึ้น

กรงเล็บขนาดใหญ่ตบลงบนกระบี่หนักของลู่ฝาน เพียงชั่วพริบตา พื้นดินด้านล่างเท้าของลู่ฝานทรุดลง

ตัวของลู่ฝานกำลังสั่นอย่างรุนแรง ตัวเขาจมลงไปในก้อนหิน

พลังนี้เทียบกับมังกรยักษ์ตัวจริง มันมากกว่าอย่างไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้

สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้น ฝ่ามือนี้ของจางกวังยังแฝงไปด้วยพลังสั่นสะเทือนอันแข็งแกร่ง เป็นการทำลายจากด้านนอกสู่ด้านใน เกราะเกล็ดมังกรของลู่ฝาน ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีได้

เลือดเป็นสายไหลออกมาจากตัวลู่ฝาน จางกวังใช้กรงเล็กมังกรตบลงไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ลู่ฝานไม่ต้านทานอีกแล้ว

ปราณชี่พุ่งขึ้นมา ทิ้งหลุมรูปคนเอาไว้บนพื้น ส่วนตัวของเขาหลบไปอยู่อีกด้านแล้ว

แต่ต่อมา ตัวของมังกรยักษ์จางกวังก็หายไปเหมือนกัน

ลู่ฝานแอบพูดว่าแย่แล้ว เขาพลิกมือฟันลงบนอากาศด้านหลังทันที