บทที่ 1103

ลมพัดอย่างรวดเร็วจนเกิดเสียง ลู่ฝานอยู่ด้านหน้าสุด รีบไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

อันที่จริงเขาไม่สามารถอยู่ในสภาพนี้ได้นานเท่าไรนัก แต่ใช้ผ่านเขตสีฟ้าน่าจะไม่มีปัญหาอะไร

เทียนชิงหยางที่อยู่ด้านหลัง ตามมาอย่างรวดเร็ว เทียบกับลู่ฝานที่เงียบสงบ เรียกได้ว่าเทียนชิงหยางมีอานุภาพเกรียงไกร ทุกที่ที่ผ่านไป ลมสีฟ้าเกือบทำให้สะพานสายรุ้งฉีกขาด

แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ เทียนชิงหยางก็โดนโจมตีหนักขึ้นมาก ราวกับว่าลมทั้งเขตสีฟ้าพากันโจมตีใส่เขา

ในทางตรงกันข้าม กลับทำให้คนที่เดินอยู่ข้างหน้าอย่างลู่ฝานลดความกดดันไปเยอะ การที่เขาทำแบบนี้ทำให้นายพลสองสามคนส่ายหน้าเบาๆ

“ไม่แข็งแกร่งเลย!”

“เฮ้อ โดนคนยั่วยุนิดหน่อยก็ทำอะไรบุ่มบ่าม จิตใจยังไม่ดีพอ!”

“ส่วนลู่ฝานก็เจ้าเล่ห์ เพียงประโยคเดียวทำให้เทียนชิงหยางช่วยเขาต้านทานแรงกดดันเอาไว้อย่างน้อยสามสิบเปอร์เซ็นต์”

ลู่ฝานหันมามองเทียนชิงหยางแวบหนึ่ง จากนั้นยิ้มบางๆ ออกมา

เดินต่อไปข้างหน้า กำลังจะผ่านเขตสีฟ้าไปแล้ว จู่ๆ ลู่ฝานใจสั่นเล็กน้อย ขนลุกชัน ความรู้สึกอันตรายอย่างรุนแรงปรากฏขึ้น

ลู่ฝานรีบถอยหลังหนึ่งก้าว แต่ขณะที่เขากำลังถอย กระบี่ลมสีฟ้าที่ก่อตัวเป็นรูปร่างปักอยู่ข้างหน้าเขา จากนั้นมีสัตว์อสูรสีฟ้าขนาดใหญ่ปรากฏอยู่บนกระบี่ยาว

ใบหน้าเขียวแสยะเขี้ยว ร้อยตาหกแขน ท่อนล่างเป็นกระบี่ บนหัวมีเขาสองอัน

น่าตกใจมาก มันคือสัตว์อสูรสายลมในตำนาน!

ลู่ฝานเข้าใจมาตลอดว่าสัตว์อสูรที่ก่อตัวจากพลังฟ้าดินเหมือนแบบนี้ มีอยู่แค่ในตำนาน คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะได้เห็นกับตาตัวเอง

สัตว์อสูรสายลมแผดเสียงคำราม ลมรอบๆ แปรเปลี่ยนรุนแรงขึ้นทันที

ในแขนทั้งหก มีกระบี่ยาวหกเล่มปรากฏขึ้นพร้อมกัน บนกระบี่แต่ละเล่ม มีอักษรยันต์สว่างขึ้น เป็นตัวอักษรที่ไขว้กันเหมือนตัว “X” !

ลู่ฝานดึงกระบี่หนักไร้คมออกมาทันที มีสัตว์อสูรสายลมแบบนี้ขวางทางอยู่ ดูเหมือนคงผ่านเขตสีฟ้ายากแล้ว