บทที่ 1110

ตำหนักเสินอู่ กลิ่นดอกไม้หอมรุนแรง

คนที่ไม่เคยมาตำหนักเสินอู่ คงจินตนาการไม่ออกว่าตำหนักแห่งนี้ จะมีวิวทิวทัศน์งดงามได้ถึงเพียงนี้

ภูเขาและแม่น้ำซ่อนอยู่ด้านใน ศาลา ตึก หอต่างๆ มีอย่างครบถ้วน

งดงามกว่าสวนหอมปาฟางที่ลู่ฝานเคยพัก

สวนด้านหลังตำหนักมีห้องหลายร้อยห้อง นักบู๊ที่คัดเลือกครั้งนี้สามารถเข้าพักได้ทั้งหมด

คนละห้อง เพิ่มลานบ้านอีกหนึ่งแห่ง

ในลานบ้านมีศาลากลางน้ำ ดอกไม้สดเต็มสวน

องครักษ์และนางข้าหลวงไม่ขาดตกบกพร่อง องครักษ์ไม่ต้องพูดถึง องครักษ์เกราะทอง ดูจากเกราะก็รู้ถึงวิทยายุทธ

และนางข้าหลวงที่เข้ามาในวังได้ ล้วนคัดเลือกมาอย่างประณีต ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือกิริยาท่าทางล้วนดีที่สุด เพียบพร้อมด้วยมารยาท หาข้อบกพร่องไม่เจอเลย

สิ่งที่ยากกว่านั้น นางข้าหลวงในวังต้องเป็นสาวพรหมจรรย์

ถ้าไม่ใช่ เบาหน่อยคือโดนไล่ออกจากวัง หนักหน่อยก็อาจโดนลงโทษ

ด้วยเหตุนี้ เพิ่งเข้ามาในตำหนักเสินอู่ นักบู๊จำนวนไม่น้อยร้องโหยหวนเหมือนผีด้วยความตื่นเต้น

สำหรับคนจำนวนมาก ได้แต่งนางข้าหลวงกลับบ้านสักคน ถือเป็นบุญที่บรรพบุรุษสั่งสมมาแล้ว พากลับบ้านเป็นเรื่องที่มีหน้ามีตามาก

นางข้าหลวงสามารถแต่งกับนักบู๊แบบพวกเขาได้ เป็นผู้โดดเด่นของประเทศ แค่พวกเขาได้รับความเห็นชอบจากฝ่าบาท ก็สามารถพานางข้าหลวงกลับบ้านได้ และฝ่าบาทใจกว้างกับเรื่องนี้มาโดยตลอด โดยพื้นฐานแล้วขอแค่ทั้งสองมีความรู้สึกต่อกัน สามารถอนุมัติได้