บทที่ 113

ลู่ฝานจะพูดอะไรได้อีก เขาตอบรับเบาๆ และเดินออกมาจากห้อง ท่ามกลางสายตาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ของอาจารย์อี้ชิง

หนังสือหนามาก เหมือนกับแผ่นหิน ลู่ฝานเพิ่งเคยเห็นเคล็ดวิชาบู๊ หนาขนาดนี้เป็นครั้งแรก นี่แค่อ่านจบ คงต้องใช้เวลาหลายวัน

ลู่ฝานเงยหน้าขึ้น เห็นบนพื้นที่ศิษย์พี่ฉู่เทียนทำจนเกิดรอยแยก กลับมาอยู่ในสภาพเดิม ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ลู่ฝานขมวดคิ้ว แอบตกใจ อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือของอาจารย์อี้ชิง

ต้องมีวิทยายุทธยังไง ถึงจะทำให้พื้นที่แตก กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้

“นี่ ศิษย์น้องลู่ฝาน อาจารย์ไม่ได้ว่าอะไรใช่ไหม”

ศิษย์พี่หานเฟิง แอบเปิดประตูออกมาเรียกลู่ฝาน ตอนนี้ศิษย์พี่ฉู่สิงกับฉู่เทียน ท่องเสียงดังขึ้นมาทันที ราวกับคุ้มกันศิษย์พี่หานเฟิง

ลู่ฝานเดินมาหน้าประตูห้องศิษย์พี่หานเฟิง แล้วพูดว่า “ไม่ได้ว่าอะไรครับ อาจารย์ให้วิชากระบี่ผมมาเล่มนึง แล้วให้ผมออกมา ศิษย์พี่หานเฟิง รู้ไหมว่าเกิดอะไรกับพื้นนี้ เมื่อกี้ยัง......”

ศิษย์พี่หานเฟิงรีบพูดว่า “ไม่มีอะไร แค่ค่ายกลคณะในสถาบันสอนวิชาบู๊ ว่ากันว่าเซียนบำเพ็ญชี่กับเซียนบู๊ที่ค่อนข้างเก่งร่วมกันวางเอาไว้ เป็นทั้งสถาบันสอนวิชาบู๊ เมื่อพื้นเสียหาย จะกลับมาอยู่ในสภาพเดิมอย่างรวดเร็ว นายชินไว้ก็ดี ศิษย์น้องลู่ฝาน นายได้วิชากระบี่อะไรมา เคล็ดวิชาบู๊ระดับดินหรือเปล่า”

ลู่ฝานเอาหนังสือในมือ ยื่นให้หานเฟิง แล้วพูดว่า “ไม่ใช่ เป็นเคล็ดวิชาบู๊ระดับคนขั้นพื้นฐานเท่านั้น”

“หา?”

ศิษย์พี่หานเฟิง เปิดหนังสืออย่างไม่อยากเชื่อ พบว่าเป็นวิชากระบี่พื้นฐานจริงๆ กระบวนท่าง่ายไม่ซับซ้อน

หานเฟิงหน้าเปลี่ยนสี พึมพำว่า “อาจารย์ขี้เหนียวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร”

หานเฟิงเงยหน้า คืนหนังสือให้ลู่ฝาน จากนั้นแอบวิ่งไปอีกด้าน คลำหนังสือคู่มือเล่มเล็ก ยื่นให้ลู่ฝาน “ศิษย์น้องลู่ฝาน นี่เป็นวิชาของศิษย์พี่ ในนี้มีความรู้จากผู้อาวุโสในอดีตกับความเข้าใจของฉัน นายเอาไปอ่าน ไม่ต้องรีบคืนฉัน”

ลู่ฝานสีหน้าเปลี่ยนไป รีบส่ายหน้าพูดว่า “ศิษย์พี่หานเฟิง จะทำแบบนี้ได้ยังไง”

หานเฟิงฉีกยิ้ม แล้วพูดว่า “ไม่ว่ายังไง ฉันก็เป็นศิษย์พี่ ให้นายอ่านก็อ่านเถอะ เมื่อไรที่ฉันต้องใช้ ฉันค่อยไปเอาจากนาย ไม่ต้องเกรงใจ นี่เป็นประเพณีของคณะหนึ่งเดียว ตอนฉันมา รุ่นพี่ใหญ่ รุ่นพี่รอง ก็ช่วยฉันแบบนี้เหมือนกัน ไปได้แล้ว อย่าให้อาจารย์เห็นล่ะ”

หานเฟิงเอาคู่มือเล่มเล็ก ยัดใส่มือลู่ฝาน จากนั้นดันลู่ฝานออกไป

ลู่ฝานมองคู่มือเล่มเล็กในมือ แววตาวูบไหวเล็กน้อย

ลู่ฝานกลับถึงห้อง เอาหนังสือกับคู่มือวางไว้บนโต๊ะ

ลู่ฝานเปิดคู่มือของศิษย์พี่หานเฟิงก่อน เขาอยากรู้ว่าเมื่อกี้ทำไมตอนที่ศิษย์พี่หานเฟิง จะโชว์เคล็ดวิชาบู๊ของตัวเอง ถึงโดนศิษย์พี่ทั้งสองคนขวางไว้สุดชีวิต