บทที่ 1146

ตบลงมาอีกครั้ง ความทรงจำในหัวสมองลู่ฝานระเบิดออก กลายเป็นแสงเต็มท้องฟ้า

ความทรงจำในหัวสมองได้รับความเสียหาย จิตวิญญาณดับสลาย

ในช่วงเวลานี้ ลู่ฝานเห็นทุกอย่างในอดีตที่ผ่านมาของตัวเอง ภาพทั้งหมดวนไปวนมาอยู่ในแสง

การฝึกฝนอย่างยากลำบากตอนเด็ก ความอับอายตอนวัยรุ่น

ช่วงเวลาโรแมนติกกับจางเยว่หาน ภาพที่ล้มลงบนพื้นหิมะ

ฝากตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์หวูเฉิน ฝึกฝนที่เขาซีซาน ทดสอบที่ลานกว้าง

เข้าสถาบันสอนวิชาบู๊ แย่งชิงอันดับหนึ่งของคณะ

เข้ามาในเมืองตงหวา ต่อสู้ดุเดือดกับกุยวัว ได้ตำแหน่งผู้ตรวจกลางระดับกลาง

เข้าไปในคุกใต้ดิน ดูป้ายศิลาเทพฝน รอดตายแบบเกือบเอาชีวิตไม่รอด ฝึกพลังความเป็นความตายวนเวียนสำเร็จ

ผ่านอุโมงค์มิติเข้าสู่เมืองหลวง ต่อสู้อย่างหนักหน่วงกับแปดผู้โดดเด่น

เหยียบลงบนสะพานสายรุ้ง เข้าสู่เขาวิถีบู๊ เข้าไปในบ้านหินของจักรพรรดิอู่

ทุกสิ่งทุกอย่าง ย้อนไปมาอยู่ในแสงทั้งหมด

จักรพรรดิอู่มองอดีตในชีวิตของลู่ฝานอย่างเงียบๆ จากนั้นพูดพึมพำว่า “ชีวิตของนายช่างมีสีสันจริงๆ ที่แท้พลังของนาย คือการฝึกทั้งบู๊และชี่ ดีสุดยอดไปเลย ดีสุดยอดจริงๆ ดูเหมือนฉันต้องก้าวข้ามผ่านโลกนี้ได้แน่ๆ!”

จักรพรรดิอู่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา

ตอนนี้ใบหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมน่ากลัว

ในประวัติศาสตร์ จักรพรรดิอู่คนที่สู้กับฟ้าดินอย่างหนักหน่วง สร้างอู่อาน สยบสัตว์อสูร อันที่จริงหายไปกับฝุ่นผงในประวัติศาสตร์ตั้งนานแล้ว

สิ่งที่หลงเหลืออยู่ที่นี่ เป็นเพียงแค่ความโหยหาของเขา

แต่ความโหยหาเพียงแค่นี้ กลับทำลายลู่ฝานจนพินาศย่อยยับคาที่ในวันนี้

ในแสงเต็มท้องฟ้า มีความไม่พอใจอย่างไม่สิ้นสุดวนเวียนอยู่ เหมือนกับไม่ยอมหายไป

แต่ความไม่พอใจเหล่านี้ ไม่เป็นผลอะไรกับจักรพรรดิอู่เลย

เพียงแค่เขาเหวี่ยงมือเบาๆ ทุกสิ่งทุกอย่างของลู่ฝานจะเหมือนหมอกควันผ่านตา หายไปอย่างสมบูรณ์ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ร่างกายนี้จะเป็นของเขา