บทที่ 1149

หลังผ่านไปหนึ่งวัน!

เขาวิถีบู๊เละเทะไปหมด

จวนเซียนบู๊เทียนซ่วนยังคงสว่างอยู่ และไม่ได้รับความเสียหายเลยสักนิด

แต่พื้นดินด้านหน้าจวนกลับมีหลุมลึกมากมาย เละเทะหนักมาก

กลุ่มคนแยกย้ายกันไปไหนแล้วไม่รู้ เหลือเพียงเทียนชิงหยางกับหานหยวนหนิงสองคน พวกเขาต่อสู้กันมาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว!

เลือดสดหยดลงมาจากปลายกระบี่ เทียนชิงหยางมองหานหยวนหนิงที่อยู่ข้างหน้า แล้วพูดว่า “อย่าคิดว่าสายเลือดตระกูลหานของพวกนายจะไร้เทียมทาน ภายใต้กระบี่ของฉัน ยังไงนายก็ต้องตายอยู่ดี!”

หานหยวนหนิงมองหน้าอกตัวเอง ตรงนั้นมีรอยกระบี่ลึกหนึ่งรอย เนื้อและเลือดเปิดออกมาข้างนอก

แผลจากกระบี่ไม่นับประสาอะไร สำหรับลูกหลานตระกูลหาน แผลภายนอกทั่วไปก็แค่เพิ่มพลังต่อสู้ให้พวกเขาเท่านั้น

แต่รอยแผลจากกระบี่ที่เทียนชิงหยางแทงลงบนตัวเขา กลับทำให้หานหยวนหนิงเจ็บปวดเป็นอย่างมาก

เพราะกระบี่นี้ของเทียนชิงหยาง คิดไม่ถึงว่าจะทำลายความบ้าคลั่งของเขา!

แสงสีแดงนัยน์ตาหายไป หานหยวนหนิงไม่อยากเชื่อจริงๆ

สภาวะบ้าคลั่ง เป็นหนึ่งในไพ่ไม้ตายของตระกูลหานมาโดยตลอด มันสามารถเพิ่มพลังการต่อสู้ให้นักบู๊ได้อย่างมาก อีกทั้งไม่เกรงกลัวอาการบาดเจ็บ กล้าที่จะสู้สุดชีวิต

ใช้แผลแลกแผล นั่นเป็นเรื่องปกติธรรมดา ใช้พลังของมือและเท้าแลกชีวิต ยิ่งเป็นอะไรที่ปกติธรรมดาเข้าไปใหญ่

เมื่อได้ใช้แล้วจะไม่จบไม่สิ้น

แต่วันนี้ความบ้าคลั่งของเขา กลับโดนเทียนชิงหยางทำลาย

แค่กระบี่ธรรมดาๆ เพียงกระบี่เดียว ก็สามารถทำลายได้!

หานหยวนหนิงไม่รู้ว่าเทียนชิงหยางทำได้อย่างไร เขารู้เพียงว่าพลังของตัวเองกำลังหายไปอย่างรวดเร็ว

ผลข้างเคียงของการบ้าคลั่ง ยิ่งคงอยู่เป็นเวลานานเท่าไร ผลข้างเคียงก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น บางครั้งอาจอันตรายถึงชีวิต

หานหยวนหนิงหอบหายใจอย่างแรง เงาเก้าเงาด้านหลัง เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเลือนราง

ตอนเขาได้รับการถ่ายทอดจากเซียนบู๊จิ่วหวา เวลาสั้นเกินไป ทำให้ไม่ได้ฝึกเคล็ดวิชาบู๊นี้จนถึงขั้นสูงสุด