บทที่ 118

เหมือนคลื่นอันน่ากลัว โจมตีไปทั่ว พลังรุนแรงทำให้พื้นใต้เท้าราบเป็นหน้ากลอง เศษหินเศษดิน โดนกวาดออกไปจนหมด

สิงคงยืนอยู่ที่เดิม ดาบง้าวในมือหักออก

ขาเริ่มสั่น สุดท้ายสิงคงร้องโอดครวญออกมา และคุกเข่าข้างหนึ่งลงบนพื้น

กระบวนท่าของหานเฟิง ทำลายพลังการต่อสู้ของเขา

หานเฟิงส่งเสียงหึอย่างเย็นชา “ไม่เจียมตัว”

เมื่อพูดแบบนี้ หานเฟิงหันกลับไปยักคิ้วให้พวกลู่ฝาน

ฉู่เทียนไม่รอช้า แบกต้นปรงสาคูขึ้นมา เตรียมจะเดินออกไป

ศิษย์คณะนานาบริเวณรอบๆ พูดไม่ออกสักคำ

มองสิงคงคุกเข่าข้างเดียวอยู่บนพื้น พวกเขาไม่เข้าใจว่าคณะหนึ่งเดียว มียอดฝีมือแบบนี้ได้อย่างไร คณะหนึ่งเดียว เป็นคณะที่แย่สุดไม่ใช่หรือไง

ลู่ฝานพรูลมหายใจออกมา ไม่ว่ายังไง จัดการได้ก็ดีแล้ว

เห็นท่าทางได้ใจของศิษย์พี่หานเฟิง ลู่ฝานยิ้มแหยๆ ไปเถอะ รีบกลับกันเถอะ

ทั้งสี่คนเดินออกมาจากกลุ่มคน ศิษย์คณะนานาโมโหมาก แต่ไม่ได้ขวางไว้

ตอนพวกเขากำลังจะออกไป จู่ๆ มีเสียงดังขึ้นจากไกลๆ

“เดี๋ยวก่อน ในเมื่อมาแล้ว จะกลับไปง่ายๆ แบบนี้เหรอ”

เสียงดังเข้ามาในหูศิษย์พี่ฉู่สิงและคนอื่น ทันใดนั้น ศิษย์พี่ทั้งสามของลู่ฝาน สีหน้าเปลี่ยนไป

“ศิษย์พี่อี้ไป๋ ศิษย์พี่อี้ไป๋มาแล้ว”

ศิษย์คณะนานา ตะโกนแทบขาดใจ กลุ่มคนแยกเป็นสองทาง หลีกทางให้ใครคนหนึ่ง

เสื้อขาวดั่งหิมะ หน้าตาหล่อเหลา กระบี่ยาวสี่เล่ม เสียบอยู่ด้านหลัง ทำให้ศิษย์ที่เป็นผู้หญิง แทบกรี๊ดจนสลบ เห็นได้ชัดว่าศิษย์พี่อี้ไป๋คนนี้ เป็นที่นับถืออย่างมาก ในบรรดาคนพวกนี้

ฉู่เทียนวางต้นปรงสาคู ลากหานเฟิงมาด้านหลัง การกระทำนี้ ดูเหมือนว่าศิษย์พี่ฉู่เทียนคิดว่า หานเฟิงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

แต่หานเฟิงกลับพูดอย่างไม่สนใจ “อี้ไป๋กระบี่นักปราชญ์ มีอะไรเหรอ ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์ ไม่อนุญาตให้ฉันใช้เคล็ดวิชาบู๊ระดับดิน จัดการศิษย์คณะอื่น ฉันคงทำให้นายตาย ด้วยกระบวนท่าเดียวไปแล้ว”

ลู่ฝานได้ยินคำพูดของหานเฟิง จึงถามอย่างไม่เข้าใจ “ศิษย์พี่หานเฟิง พูดอะไรน่ะ อาจารย์ไม่ให้พี่ใช้เคล็ดวิชาบู๊ ระดับดินเหรอ”

หานเฟิงพูดว่า “ใช่ ไม่เพียงแค่ฉัน ศิษย์พี่ใหญ่ ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม แค่ฝึกเคล็ดวิชาบู๊ระดับดินที่อาจารย์ถ่ายทอดให้ กฎเหล็กข้อแรกคือ ห้ามใช้กับคนสถาบันเดียวกัน ไม่งั้นนายคิดว่าคณะหนึ่งเดียวของเรา จะสู้คณะอื่นไม่ได้เหรอ ชิ นอกจากคณะหยินหยางกับพวกวิปริตคณะกระบี่ ฉันกลัวใครซะที่ไหนกันล่ะ”

ลู่ฝานพยักหน้าเข้าใจ ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ฝึกแต่ห้ามใช้ มิน่าล่ะ ถึงอยู่ลำดับสุดท้าย

ศิษย์พี่รองฉู่เทียน เข้ามาพูดว่า “อี้ไป๋ ไม่เจอกันนานเลย”