บทที่ 1182

รถม้าคันหนึ่งเคลื่อนที่อยู่ในอุโมงค์ข้ามมิติไร้ขอบเขต ด้านล่างเท้าคือแสงสีฟ้าแสบตา

รถม้าใหญ่มาก สามารถรองรับคนได้เป็นร้อย งดงามสูงส่ง เจียระไนมาจากแร่ควอตซ์ทั้งหมด ด้านบนมีลวดลายดอกบัวเบ่งบานมากมาย เต็มไปด้วยความรู้สึกงดงามใสเป็นประกาย

ม้าที่ลากรถก็ไม่ใช่ของธรรมดา ม้ามังกรบินเขาเดียวตั้งสามตัว ขนแผงคอเป็นสีขาว ราวกับสถานที่ที่มีหิมะตกหนัก ด้านหลังมีปีกสองข้าง ปีกไม่ใช่ขน แต่เป็นผลึกน้ำแข็งโปร่งใส ตอนสะบัดมีสะเก็ดน้ำแข็งแวววาวร่วงหล่นลงมาด้วย ถึงอยู่ในอุโมงค์ข้ามมิติที่เงียบเหงา ก็ยังดูสง่างามและสูงส่งมาก

ผู้อาวุโสในชุดคลุมยาวสีขาว เดินออกมาจากรถม้า

เคราแพะสีขาว แทบจะกลมกลืนไปกับเสื้อผ้า

ดวงตาเป็นสีฟ้าสะอาดบริสุทธิ์ ด้านในมีประกายรูปผลึกน้ำแข็งด้วย นี่คือดวงตาที่เป็นเอกลักษณ์ของประเทศเป่ยเสิน

ชื่อว่าดวงตาน้ำแข็ง ถ้าไม่ใช่ประชาชนของประเทศเป่ยเสิน จะไม่มีดวงตาเช่นนี้

รู้เลยว่าผู้อาวุโสคนนี้มาจากประเทศเป่ยเสินอย่างไม่ต้องสงสัย

“คุณหนู เราใกล้ถึงแล้ว ผ่านอุโมงค์ข้ามมิติอันเงียบสงัดแห่งนี้ จะเป็นเขตของประเทศอู่อาน ฉันเห็นอุโมงค์ข้ามมิติที่เคลื่อนไหวอยู่ไกลๆ แล้ว นั่นคือค่ายกลที่เป็นเอกลักษณ์ของประเทศอู่อาน!”

เสียงไพเราะดังมาจากในรถม้า

“งั้นเร่งความเร็วเถอะ รีบไปถึงประเทศอู่อาน จะได้รับพักผ่อน”

ผู้อาวุโสโค้งตัวคำนับแล้วพูดตอบรับ ใช้นิ้วแตะลงบนอุโมงค์ข้ามมิติเบาๆ ทันใดนั้นรถม้าของพวกเขาหายไปจากที่เดิม เมื่อปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันห่างออกมาถึงอุโมงค์ข้ามมิติหมื่นลี้แล้ว

การเร่งเดินทางแบบผลุบโผล่เช่นนี้ เรียกได้ว่าอัศจรรย์

เวลาประมาณครึ่งวัน อุโมงค์ข้ามมิติขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ในสายตา

รถม้ากะพริบอีกครั้ง และร่วงลงมาบนอุโมงค์ข้ามมิติ!

ผู้อาวุโสเพ่งมองไปไกลๆ เพียงแวบเดียวก็เห็นปลายทางของอุโมงค์ข้ามมิติเหล่านี้

“ย่ะ!”

ผู้อาวุโสตบลงไปบนตัวม้าบิน ทันใดนั้นม้าบินสามตัวส่งเสียงร้องออกมา เร่งความเร็วขึ้นทันที