บทที่ 1195

เขารู้สึกเหมือนว่าเจี่ยจวิ้น มีเป้าหมายบางอย่างที่ไม่สามารถบอกใครได้ แต่คิดไม่ออกว่าเจี่ยจวิ้นจะทำอะไร

ลู่ฝานคุยกับเจี่ยจวิ้นไปพลาง ดูการต่อสู้ในม่านน้ำสรวงสวรรค์ไปพลาง

จนถึงตอนนี้ คนหลายร้อยคนที่เข้าร่วมการคัดเลือก เหลืออยู่ประมาณหลายสิบคน เรียกว่าคนที่เหลืออยู่เป็นหัวกะทิทั้งนั้น คำพูดนี้ไม่ได้โกหกเลย นักบู๊สองคนที่สู้กันในรอบแรก ใช้วิทยายุทธแดนปราณชีวิตออกมาในระดับแดนปราณดิน!

การต่อสู้ของทั้งสองคนสะดุดตาเป็นอย่างมาก แม้ลู่ฝานคิดว่าระดับยังต่ำไปหน่อย แต่สำหรับนักบู๊ทั่วไปถือว่าแข็งแกร่งมากแล้ว!

การต่อสู้รอบแรกสิ้นสุดลง ต่อด้วยรอบสองทันที

หลังจากนั้นเสียงของหัวหน้าองครักษ์เกราะทองดังขึ้น หมายเลข 3 กับหมายเลข 4 เดินออกมา คิดไม่ถึงว่าหมายเลข 4 จะเป็นเฟิงเสี่ยวชี่ อันดับสองในสิบยอดฝีมือ

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่ฝานมองใบหน้าเฟิงเสี่ยวชี่อย่างละเอียด

เขาเป็นผู้ชายที่ถือว่าหน้าตาหล่อเหลา แค่มีหนวดเคราเต็มหน้า ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าบนตัวก็ไม่หรูหรา เรียบง่ายธรรมดามาก แบกกระบี่เหล็กอยู่ด้านหลัง ด้านบนมีรอยยุบที่โดนฟาดฟันเต็มไปหมด อีกทั้งยังมีน้ำเต้าใส่เหล้าอันเล็กน่ารักแขวนอยู่ตรงเอว

สายตาหม่นหมอง ฝีเท้าเซไปมา เหมือนดื่มจนเมาอย่างไรอย่างนั้น

ยังไม่ทันเดินออกจากห้อง มีเสียงเรอดังขึ้น กลิ่นเหล้ารุนแรงลอยฟุ้งไปทั่วห้องทันที

ใช่ ไอ้หมอนี่ดื่มจนเมาแล้ว!

เฟิงเสี่ยวชี่ในสภาพเมามาย มาถึงในสนามบู๊กับสวีผิงนักบู๊หมายเลข 3

มองผ่านม่านน้ำสรวงสวรรค์ ทุกคนเห็นตัวโงนเงนของเฟิงเสี่ยวชี่ แต่ผู้ชมรอบๆ ยังคงตะโกนเรียกชื่อเฟิงเสี่ยวชี่เสียงดัง

ลู่ฝานไม่คุยเล่นกับเจี่ยจวิ้นอีกแล้ว เขาตั้งใจดูการต่อสู้ของเฟิงเสี่ยวชี่

สวีผิงถือขวานเซวียนฮัวสองอัน เกาะปราณปรากฏขึ้นบนตัว เป็นยอดฝีมือแดนปราณดินเช่นกัน!

สวีผิงขวานมังกรคู่ เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเขตโยว เขาก็เป็นคนที่ได้ตำแหน่งผู้ตรวจการระดับกลางเช่นกัน อีกทั้งยังเป็นศิษย์ของนักบู๊แดนปราณฟ้าขั้นสูงสุดด้วย!

สวีผิงมองเฟิงเสี่ยวชี่ที่อยู่ด้านหน้า จู่ๆ เขาแผดเสียงดังออกมา

โจมตีด้วยสองมือ พลังปราณราวกับมังกร ทันใดนั้นท้องฟ้าเปลี่ยนสี มังกรยักษ์สีทองสองตัวคำรามพุ่งลงมาจากฟ้า