บทที่ 1225

ตอนนี้ถานไถเก๋อไม่สนใจว่ากระโปรงตัวเองจะเปื้อนไปด้วยคราบเหล้าหรือน้ำสกปรก เธอจะวิ่งออกไปข้างนอก

แต่ขณะนั้นเอง ไอ้อ้วนตงสะบัดมือ

ถานไถเก๋อเหมือนหุ่นเชิดที่มีเชือกโยงอยู่ เธอกลับมานั่งลงที่เดิมอีกครั้ง

ไอ้อ้วนตงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ยัยหนูมาเยือนเป็นครั้งแรก จึงไม่รู้เรื่องรู้ราว ฉันจะต้องถือสาหาความยัยเด็กคนนี้ด้วยเหรอ ดื่มต่อเถอะ ไอ้แก่ถานไถชิงหยุน วันนี้ฉันจะเก็บเงินนาย”

ถานไถชิงหยุนโดนไอ้อ้วนตงด่าว่าไอ้แก่ติดกันสองครั้ง แต่ก็ไม่กล้าเถียงสักคำเหมือนเดิม

ถานไถเก๋อยังตกอยู่ในความตะลึง ลู่ฝานมองเธอ ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน ช่างเถอะ รอให้เธอมีตั้งสติเองแล้วกัน ลู่ฝานเงยหน้าดื่มเหล้าอึกใหญ่อีกครั้ง จากนั้นตบโต๊ะแล้วพูดว่า “เถ้าแก่อ้วน เอามาอีกไห!”

เถ้าแก่อ้วนเอาเหล้าออกมาอีกหนึ่งไห แล้วก่นด่าว่า “ไอ้เด็กเลว ดื่มเก่งจริงๆ อาจารย์รวมถึงศิษย์อย่างพวกนายล้วนเป็นพวกขี้เหล้าที่ออกมาจากไหเหล้า”

อาจารย์รวมถึงศิษย์งั้นเหรอ

ลู่ฝานกำลังจะถามว่าเถ้าเก้าอ้วนหมายความว่ายังไง จู่ๆ มีคนสามคนเดินเข้ามาด้วยท่าทางโมโห

สามคนนี้คือไอ้หลิว ยัยแก่หยางและเซวียนหยวน

เนื้อตัวทั้งสามคนเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียว เมื่อเข้ามาก็ตะโกนเสียงดังว่า “เอาเหล้าระงับอาการบาดเจ็บมาหนึ่งไห”

เถ้าแก่อ้วนหัวเราะเหอะๆ แล้วพูดว่า “พวกนายสามคนใครชนะ”

ไอ้หลิวพูดเสียงดังว่า “ไม่มีใครชนะทั้งนั้น ขืนสู้กันต่อไป คงต้องตายอยู่ข้างนอก ให้ตายเถอะยัยแก่หยางวิชาจิตบู๊ไท่อี่ของเธอโหดมาก โดยเฉพาะกระบวนท่าสุดท้าย เธอจะให้ฉันกลายเป็นคนปัญญาอ่อนเหรอ”

ยัยแก่หยางพูดเสียงดังว่า “ฉันโหดเหรอ ฉันโหดเท่าเซวียนหยวนหรือเปล่าล่ะ กระบี่บำเพ็ญเพียรของเขา แหวกเขตวิถีของฉัน ถ้าฉันไม่ได้หลบอย่างรวดเร็ว ตอนนี้คงตายอยู่ข้างนอกแล้ว”

เซวียนหยวนพูดอย่างเย็นชาว่า “อีกคนหลบเป็น อีกคนเปลี่ยนแปลงเป็น ไอ้หลิว ถ้าครั้งหน้านายยังกล้าใช้เคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่างแปลงร่างเป็นฉัน ฉันจะฟันนายทั้งเป็น!”

ทั้งสามคนด่ากันเป็นทอดๆ เหมือนจะสู้กันอีกรอบ

ถานไถเก๋อฟังทั้งสามคนด่ากัน แล้วพึมพำกับตัวเองว่า “วิชาจิตบู๊ไท่อี่ กระบี่บำเพ็ญเพียร เคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่าง”