บทที่ 1235

ลู่ฝานลุกขึ้นยืนพร้อมใบหน้าที่มีรอยยิ้ม

เฟิงเสี่ยวชี่เดินมาด้านหน้าช้าๆ ทั้งสองคนจ้องหน้ากันจากไกลๆ

“ลู่ฝาน!”

“เฟิงเสี่ยวชี่!”

ทั้งสองมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม เฟิงเสี่ยวชี่มองลู่ฝานตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพูดว่า “นายไม่เอากระบี่ออกมาหรือไง”

ลู่ฝานพูดอย่างเฉยเมยว่า “นายก็ไม่เอากระบี่ออกมาเหมือนกันนิ”

เฟิงเสี่ยวชี่พูดว่า “ตอนที่จำเป็นก็เอาออกมาเองแหละ ต้องดูว่านายมีความสามารถจริงหรือเปล่า”

ลู่ฝานพูดว่า “ฉันก็เหมือนกัน!”

รอยยิ้มบนใบหน้าทั้งสองคนกว้างขึ้นอีก

เฟิงเสี่ยวชี่เดินไปข้างหน้าต่อ ลู่ฝานมองฝีเท้าของเขา แล้วก้าวไปด้านหน้าเหมือนกัน

ในที่สุดทั้งสองคนหยุดลงเมื่ออยู่ห่างกันประมาณสามก้าว

เฟิงเสี่ยวชี่พูดว่า “นายมั่นใจมากเหรอ ระยะห่างแบบนี้ ปกติฉันใช้นิ้วเดียวก็ทำลายได้แล้ว”

ลู่ฝานพูดด้วยรอยยิ้ม “เชิญ!”

ทันใดนั้น ลมแรงพุ่งเข้ามาหาลู่ฝาน

ลู่ฝานขยับตัวเล็กน้อย ลมแรงผ่านข้างแก้มของลู่ฝาน ผมเส้นหนึ่งหล่นลงมาจากหัวลู่ฝาน

ต่อมาลู่ฝานขยับนิ้วเบาๆ

กระแสลมแข็งแกร่งยิ่งกว่าพุ่งออกไป ตัวของเฟิงเสี่ยวชี่เป็นภาพลวงตาครู่หนึ่ง

ลมจากพลังนิ้วของลู่ฝานทะลุผ่านไป

“ไม่เลว!”

“น่าสนใจ!”

ทั้งสองคนต่างมองอีกฝ่าย แล้วพูดออกมาพร้อมกัน

จู่ๆ เฟิงเสี่ยวชี่เอาสองมือไพล่หลังแล้วพูดว่า “ลู่ฝาน ดูสิว่านายจะรับได้กี่กระบวนท่า!”

เมื่อพูดจบ พลังปราณบนตัวเฟิงเสี่ยวชี่ระเบิดออกมา

เมื่อพลังปราณอันแข็งแกร่งผ่านออกมา พื้นด้านล่างเท้ามีเสียงแตกดังขึ้น หินศิลาดำนับไม่ถ้วนระเบิดออก พลังปราณอันแข็งแกร่งที่แทบจะเชื่อมกับฟ้าดิน พิสูจน์ได้ว่าวิทยายุทธของเขาน่าทึ่งมาก