บทที่ 1251

ดอกไม้เบ่งบาน เป็นคฤหาสน์ขนาดใหญ่เช่นกัน ตระกูลหานมีลานประลองบู๊เยอะ ตระกูลเทียนมีค่ายกลเยอะ ส่วนตระกูลถานไถมีดอกไม้เยอะ

ตั้งแต่เข้ามาในคฤหาสน์ สิ่งที่ลู่ฝานเห็นคือดอกไม้นานาชนิด

กุหลาบจีน โบตั๋น กุหลาบ ทิวลิป

ขอแค่เป็นดอกไม้ที่รู้จัก ลู่ฝานเห็นมันทั้งหมด ส่วนดอกไม้ที่ไม่รู้จัก ก็เห็นอยู่เป็นแถบ

“ลู่ฝาน บอกได้ไหมว่านายมาตระกูลถานไถทำไม”

เดินอยู่นานกว่าเจ้าบ้านตระกูลถานไถจะถามขึ้น

ลู่ฝานพูดว่า “ฉันมาเยี่ยมคุณถานไถ เหมือนเธอได้รับบาดเจ็บ”

เจ้าบ้านตระกูลถานไถตาเป็นประกาย แล้วพูดว่า “ที่แท้มาเยี่ยมเก๋อเอ๋อร์นี่เอง เฮ้อ พูดขึ้นมาก็ละอายใจ ตระกูลถานไถของฉัน ฉายาหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ แต่กลับไม่สามารถเข้ารอบแปดคนได้ แถมยังโดนคนอื่นทำให้บาดเจ็บด้วย จนถึงตอนนี้ยังไม่หายเลย ตอนนี้ผู้อาวุโสตระกูลถานไถ รวมถึงปรมาจารย์บำเพ็ญชี่ที่เชิญมาจากเจดีย์ยากำลังรักษาให้เธออยู่ เกรงว่าคุณชายลู่ฝานต้องรอสักครู่! รอพวกเขารักษาเสร็จแล้วค่อยไปเยี่ยมก็ไม่สาย”

ลู่ฝานพยักหน้าพูดว่า “เข้าใจแล้ว”

เจ้าบ้านตระกูลถานไถเดินนำลู่ฝานมายังสวนดอกไม้หลังบ้าน

บอกว่าเป็นสวนดอกไม้ แต่เมื่อมองดูแล้วเหมือนทะเลดอกไม้

กลิ่นหอมฟุ้ง ผีเสื้อบินว่อน เจ้าบ้านตระกูลถานไถกับลู่ฝานนั่งอยู่ในศาลาชมดอกไม้ในสวนดอกไม้

เมื่อปรบมือเบาๆ มีสาวใช้สองสามคนปรากฏในสวนดอกไม้ รินชาดอกไม้ให้ทั้งสองคน

ชาดอกไม้ที่อื่นใช้ดอกไม้ประมาณสิบกว่าชนิดก็ถือว่าไม่เลวแล้ว แต่ชาดอกไม้ที่นี่ ลู่ฝานเชื่อว่าชงมาจากชาดอกไม้เป็นร้อยชนิดจริงๆ