บทที่ 1267

เวลาสิบวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันนี้การต่อสู้รอบแปดคนมาถึงแล้ว

อากาศสดใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง

เสียงกลองดังสนั่น วันนี้สนามต่อสู้แปดทิศดูไม่ธรรมดาเป็นอย่างมาก

ไม่มีกลุ่มคนเอะอะโวยวายหน้าประตู มีเพียงผู้ชมที่มีความเป็นระเบียบเรียบร้อย เงยหน้ามองท้องฟ้า

คนยังแน่นขนัดเหมือนเดิม เมื่อมองลงมาด้านล่าง เห็นเพียงจุดดำๆ นับไม่ถ้วน จู่ๆ ท้องฟ้าเกิดการเปลี่ยนแปลง เริ่มแรกเหมือนระลอกคลื่น หลังจากนั้นเงาคนปรากฏในสนามบู๊บนท้องฟ้า!

ภาพทั้งสนามบู๊สะท้อนขึ้นไปบนท้องฟ้า เพื่อให้ผู้ชมได้รับชม

วิธีการนี้มีเพียงราชวงศ์เท่านั้นที่ทำได้ มีเพียงราชสำนักเท่านั้นที่จะทำได้

ปรากฏการณ์ภาพลวงตา เกิดภาพมหัศจรรย์บนท้องฟ้า!

ประชาชนเมืองหลวงนับไม่ถ้วนชูมือเชียร์ เห็นคนมากมายวางโต๊ะเก้าอี้บนบ้าน วางอาหารการกิน รอการต่อสู้เริ่มต้นขึ้นด้วยรอยยิ้ม

เสียงตะโกนดังสนั่นสุดขอบฟ้า!

วันนี้ในสนามต่อสู้แปดทิศก็มีรูปแบบใหม่เหมือนกัน

สนามบู๊ที่เดิมทีมีตรงกลางแค่จุดเดียว วันนี้แตกออกเป็นเศษหินนับไม่ถ้วน

เศษหินมีทั้งเล็กและใหญ่ นูนขึ้นลง อีกทั้งมีที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วย

ด้านล่างเศษหินเป็นอากาศเวิ้งว้างสีดำ

อย่าคิดว่านี่คือวิชาพรางตา นี่คืออากาศเวิ้งว้างจริงๆ

ถ้าตกลงไป มันเป็นเหวลึกมาก

ในสนามมีชายวัยกลางคนยืนเอามือข้างหนึ่งไพล่หลังไว้ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

หนวดบนริมฝีปากสะดุดตาเป็นพิเศษ เมื่อเห็นคนคนนี้ คนเก่าแก่ในเมืองหลวง จะเรียกเขาว่าท่านแปด

เขาเป็นผู้ดูแลของสนามบู๊แปดทิศ ท่านแปดหยุนมู่เฟิง! เป็นผู้บรรยายและผู้ตัดสินการแข่งขันรอบแปดคนในวันนี้

ภาพในสนามวันนี้มาจากฝีมือของเขา

เขาเป็นผู้แข็งแกร่งแดนปราณฟ้าขั้นสูงสุด แน่นอนว่ามีความสามารถตัดสินการแข่งขันในวันนี้

แม้แต่ฉินซางต้าตี้ยังพอใจกับการบรรยายและการตัดสินของเขาเมื่อสองสามปีก่อนมาก ความเฉียบแหลมของสายตาท่านแปด เรียกได้ว่าเป็นอันดับหนึ่งของอู่อาน

มือจับหนวดบนริมฝีปาก ท่านแปดพูดเสียงดังว่า “วันนี้เป็นรอบที่สามของการแข่งขันคัดเลือกนักบู๊ในประเทศอู่อาน การแข่งขันรอบแปดคน!”

เพียงประโยคเดียว เสียงเอะอะเงียบลงทันที เงาของท่านแปดบนท้องฟ้าปรากฏอยู่ในสายตาทุกคน

คนในเมืองหลวงนับไม่ถ้วน มองท่านแปดด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า “ท่านแปดโผล่มาอีกแล้ว”

“โอ้ หน้าตาอัปลักษณ์ขึ้นทุกปีจริงๆ!”