บทที่ 1307

คำถามนี้ถามขึ้นอย่างคลุมเคลือ จนถึงกับทำให้เฟิงเสี่ยวชี่และอู่จุนต่างก็มีสีหน้าที่แปลกประหลาด ไม่ค่อยจะเข้าใจนัก

เจ้าบ้านตระกูลเทียนโบกมือให้กับผู้คนด้านล่าง จากนั้น ลูกหลานที่ล้ำเลิศของตระกูลเทียนก็เดินจากไปทั้งหมด หลงเหลือเพียงแค่ ผู้อาวุโสแต่ละท่านของตระกูลเทียนเท่านั้น

เจ้าบ้านตระกูลเทียนใช้นิ้วมือเคาะเบา ๆ ไปบนที่วางแขนของเก้าอี้ ยิ้มและพูดว่า: “สองท่าน ฉันจะเปิดเผย พูดอย่างตรงไปตรงมาเลยนะว่า ลู่ฝานกับเทียนชิงหยางของพวกเราตระกูลเทียน จะมีการต่อสู้ที่เดิมพันกันด้วยชีวิตในอีกครึ่งเดือนหลังจากนี้ คิดว่าท่านทั้งสองคงจะรับทราบแล้ว ดังนั้น ฉันจึงคิดที่จะขอความช่วยเหลือจากท่านทั้งสองสักหน่อย”

เฟิงเสี่ยวชี่หรี่ตาลงชั่วขณะ ส่วนอู่จุนกลับเหมือนจะสนใจเป็นอย่างมาก จึงถามขึ้นว่า: “โอ้ว? ขอถามหน่อยว่า ต้องการให้พวกเราช่วยเหลืออะไรเหรอ? ”

เจ้าบ้านตระกูลเทียนยิ้มและพูดว่า: “ความช่วยเหลือเล็กน้อย ความช่วยเหลือเล็กน้อยเท่านั้น ก็แค่หวังว่า ครึ่งเดือนหลังจากนี้ ตอนที่ลู่ฝานต่อสู้กับเทียนชิงหยางของเรานั้น อย่าได้ให้ลู่ฝานอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ ก็เท่านี้เอง! ทั้งสองท่านเข้าใจถึงความหมายของฉันแล้วใช่ไหม? ”

อู่จุนเคลื่อนดวงตาไปมา แสดงท่าทางที่เข้าใจอย่างชัดเจนแล้ว

เฟิงเสี่ยวชี่หัวเราะเบา ๆ และพูดขึ้นอย่างไม่เกรงใจว่า: “เจ้าบ้านเทียนต้องการให้พวกเราในช่วงนี้ ไปต่อสู้กับลู่ฝาน ถ้าดีที่สุดก็ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บอย่างนั้นใช่ไหม? ”

เจ้าบ้านตระกูลเทียนสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย และพูดขึ้นว่า: “คุณชายเฟิง มีบางอย่าง ถ้าพูดชัดเจนเกินไปแล้ว ก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว คุณมีความเห็นอย่างไรล่ะ? ”

เฟิงเสี่ยวชี่หัวเราะฮ่าฮ่าเสียงดังขึ้น แล้วก็ชี้ไปที่ใบหน้าของเจ้าบ้านตระกูลเทียนและพูดขึ้นว่า: “น่าขบขันที่ว่าตระกูลเทียนที่ยิ่งใหญ่ ที่เป็นถึงหนึ่งในสิบตระกูลใหญ่ กลับต้องมาใช้วิธีการที่น่าอับอาย สกปรก เลวทรามแบบนี้ด้วย พวกท่านคู่ควรกับคำยกย่องว่าเป็นตระกูลนักบู๊ด้วยเหรอ? ”

ขณะนั้น ผู้อาวุโสตระกูลเทียนทั้งหมด ก็จ้องมองไปที่เฟิงเสี่ยวชี่

เจ้าบ้านเทียนมีสีหน้าที่ย่ำแย่ลง และพูดขึ้นว่า: “เฟิงเสี่ยวชี่ ฉันเห็นว่านายมีความสามารถและโดดเด่นในการประลองยุทธคัดเลือก แต่ผลสุดท้ายก็ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับลู่ฝาน รู้ว่าพวกนายจะต้องไม่เต็มใจเป็นแน่ จึงหาโอกาสให้พวกนายไปต่อสู้กับเขาอีกสักครั้งก็เท่านั้น โดยคิดไม่ถึงว่านายกลับไม่เห็นถึงความหวังดีขนาดนี้ ตามนี้แล้วกัน ในเมื่อนายไม่เต็มใจจะทำเรื่องแบบนี้ นายก็กลับไปเถอะ คิดซะว่านายไม่เคยมาที่ตระกูลเทียนของพวกเราก็แค่นั้น”

เฟิงเสี่ยวชี่ยิ้มและลุกยืนขึ้น แล้วพูดว่า: “ฉันนึกว่าพวกคุณจะฆ่าพวกเราทิ้งที่นี่เสียอีก อืม แม้ว่าตระกูลเทียนจะเลวทราม แต่เหมือนจะยังมีจิตใจที่กว้างขวางอยู่บ้าง! ”