บทที่ 1379

กระบวนท่าเดียว แค่กระบวนท่าเดียวเท่านั้น

ผู้สืบทอดของอสูรศักดิ์สิทธิ์ที่ดูแข็งแกร่ง ชื่อเสียงโด่งดังอย่างจ้าวหมิงหยู่ล้มลงบนพื้นแล้ว

เขาอยากดิ้นรน ทว่าร่างกายที่แข็งเป็นหินไม่ใช่เล่นๆ เลย

อีกทั้งลู่ฝานยังใช้วิชาดับวิญญาณด้วย เขาลงมือโหดเหี้ยมจริงๆ

เลือดที่ทะลักออกจากตัวจ้าวหมิงหยู่ จุดจบคือจิตญาณสั่นสะเทือน ควบคุมพลังไม่ได้ ทุรนทุรายไปทั่ว

คนในที่นี้คงไม่คิดไม่ฝันว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้

ในกลุ่มคน ชายสองสามคนเห็นภาพนี้ สีหน้าถึงกับเปลี่ยนไป รีบวิ่งหนีไปด้วยความตื่นตระหนก

ลู่ฝานหันหลังเดินกลับเข้าไปในตระกูลหาน หานอู๋ซวงมองลู่ฝานอย่างตกตะลึง “นายคือลู่ฝานจริงเหรอ”

ลู่ฝานพูดนิ่งๆ ว่า “ลุงหาน ฉันไม่ได้ฆ่าเขา ถ้าศิษย์อสูรศักดิ์สิทธิ์ตายหน้าตระกูลหาน คงไม่ใช่เรื่องดีเท่าไรใช่ไหม!”

หานอู๋ซวงฉุกคิดได้ทันที ให้ลูกหลานตระกูลหานล้อมจ้าวหมิงหยู่เอาไว้

เมื่อกี้คนคนนี้อวดดีมาก ตอนนี้ถ้ามีนักบู๊ของอู่อานเข้าไปซ้ำเติมก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ถ้าจ้าวหมิงหยู่ตายหน้าตระกูลหาน คงไม่ใช่เรื่องดี ไม่แน่อาจทำให้เกิดสงครามระหว่างสองประเทศ ใครใช้ให้ตัวตนของเขาเปราะบางอ่อนไหวล่ะ

แน่นอนว่าลูกหลานตระกูลหานไม่แบกเขาเข้ามารักษาในตระกูลหานหรอก ล้อมเขาไว้แบบนี้แหละ รอให้คนจากทางการมาดีกว่า อีกไม่นานฝ่าบาทคงส่งคนมาจัดการ

เก็บพลังกลับมา ใบหน้าลู่ฝานสงบนิ่งเหมือนเดิม

กำจัดความแข็งแกร่งของผู้สืบทอดของอสูรศักดิ์สิทธิ์ด้วยกระบวนท่าเดียว ลู่ฝานรู้สึกสบายใจขึ้นไม่น้อย

ยังไงคนเราก็ต้องระบายความโกรธออกมาสินะ

จ้าวหมิงหยู่มาถูกเวลาจริงๆ เป็นกระสอบทรายให้ลู่ฝานได้พอดี

จู่ๆ หานเฟิงและคนอื่นไม่กล้าเข้าใกล้ลู่ฝาน มีเพียงหลิงเหยาที่เข้ามาจับมือลู่ฝานแล้วพูดว่า “นายไม่เป็นไรใช่ไหม”

ลู่ฝานยิ้มบางๆ แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร”

จากนั้นกอดหลิงเหยาเบาๆ แล้วรีบเดินเข้าไปข้างใน