บทที่ 1384

ธิดาเทพยังไม่ทันได้ดีใจ อยู่ดีๆ ตัวหมากในมือเธอก็ลุกไหม้เหมือนกัน

กระดานหมากรุกลอยขึ้นมา แล้วหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

การเคลื่อนไหวของธิดาเทพเร็วขึ้นเรื่อยๆ เป็นลู่ฝานที่การเคลื่อนไหวช้าลง

พลังที่แบ่งขั้วด้านล่างเท้าดันเข้ามาใกล้ลู่ฝาน

แต่สีหน้าลู่ฝานยังปกติเหมือนเดิม เหมือนไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น

ตึง!

ในที่สุดกระดานหมากรุกก็หล่นลงมา

ธิดาเทพกดมือลงบนกระดานหมากรุก กระดานหมากรุกกลายเป็นน้ำแข็งอีกครั้ง

ตัวหมากที่ลู่ฝานกำอยู่ในมือ เกิดเสียงดังกรอบแกรบ หลังจากนั้นสายลมพัดมาวูบหนึ่ง ตัวหมากแตกกลายเป็นน้ำแข็งกระจายไปทั่ว

ลู่ฝานหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “วิชาดีมาก ทักษะวิชาบู๊ดีมาก น้ำแข็งขั้นสุดยอด นี่คือวิถีบู๊ของเธอสินะ!”

ประกายนัยน์ตาธิดาเทพค่อยๆ หายไป ชี้ไปที่กระดานหมากรุกแล้วพูดว่า “นายแพ้แล้ว!”

ตอนนี้ตัวหมากบนกระดานหมากรุกฝั่งลู่ฝาน เหลือเพียงตัวเดียวเท่านั้น

ส่วนฝั่งธิดาเทพกลับมีอีกตั้ง 7-8 ตัว

ลู่ฝานยิ้มแล้วพูดว่า “ฉันว่าอาจไม่ใช่อย่างนั้นนะ ธิดาเทพดูกระดานหมากรุกดีๆ สิ”

ธิดาเทพขมวดคิ้วแล้วเพ่งมอง

ทันใดนั้นธิดาเทพตกใจมาก ไม่รู้ฝั่งตัวเองกลายเป็นรุกฆาตตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

แม้ลู่ฝานมีหมากเพียงตัวเดียว แต่เดินหมากเพียงครั้งเดียวก็สามารถฆ่าเธอได้

ลู่ฝานยื่นมือหยิบหมากตัวสุดท้ายขึ้นมา ดูเหมือนตัวหมากที่โดนพลังของเธอแช่แข็งอยู่บนกระดานหมากรุก ทว่าลู่ฝานกลับหยิบมันขึ้นอย่างง่ายดาย

ทันใดนั้น ธิดาเทพเห็นว่าเธอไม่ได้แช่แข็งหมากตัวนี้

แต่เป็นลู่ฝานที่แช่แข็งมัน เธอไม่คิดไม่ฝันว่าลู่ฝานรู้พลังน้ำแข็งด้วย

ลู่ฝานวางหมากเบาๆ ลงตรงหน้าธิดาเทพ “ขอโทษด้วย ฟลุกชนะซะอย่างนั้น!”

ธิดาเทพกำมือสองข้างแน่น นัยน์ตาเต็มไปด้วยความดุดัน

ลู่ฝานดึงมือกลับมาแล้วพูดว่า “เล่นหมากรุกกับธิดาเทพสนุกจริงๆ แต่เปลืองตัวหมากไปหน่อย ตาหน้าต้องเสียหมากไปตั้งชุดหนึ่ง”

ธิดาเทพสูดหายใจลึก จากนั้นปล่อยมือทั้งสองข้าง ประกายนัยน์ตาหายไป

ใบหน้ามีรอยยิ้มสดใสอีกครั้ง “ท่านลู่จะถือสาหาความฉันกับหมากแค่ชุดเดียวเนี่ยนะ เดี๋ยวฉันจะให้คนส่งกระดานหมากรุกชั้นดีมาให้ท่านลู่สักสิบชุดเลย”

ในน้ำเสียงของธิดาเทพแฝงด้วยความดูหมิ่น เห็นได้ชัดว่ากำลังประชดว่าลู่ฝานขี้เหนียว