บทที่ 1406

ลู่ฝานพยักหน้าและพูดว่า: “เรื่องนี้พอเท่านี้ไม่ต้องไปพูดถึงแล้ว”

ลู่ฝานมองไปยังแผ่นหลังของธิดาเทพ ดวงตาประกายแสงขึ้น ธิดาเทพคนนี้ ตกลงคิดจะทำอะไรกันแน่?

ไม่นากนัก กี่คนนี้ก็มาถึงที่ตำหนักหมอกแล้ว

ตำหนักแห่งนี้เกิดขึ้นหลังจากตำหนักดอกไม้ห้าสีครั้งก่อน ท่ามกลางเมฆหมอกที่โอบล้อมไปทั่ว ดอกไม้นานาชนิดปูทอดยาวเป็นเส้นทางสายดอกไม้ โดยมีเถาวัลย์กับดอกไม้ก่อตัวรวมกัน

ทุกคนเดินมากันถึงที่ด้านนอกของประตูเถาวัลย์เขียว เวลานี้ผู้ที่ยืนอยู่ที่ประตูนั้น ก็คือราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ หลินหยู่เฟย

เมื่อเห็นธิดาเทพมาถึง หลินหยู่เฟยก็พูดขึ้นว่า: “ขอเชิญธิดาเทพ ฝ่าบาทกำลังรอท่านอยู่”

ธิดาเทพพยักหน้า แล้วก็พาชายชราที่อยู่ด้านหลังเดินเข้าไปภายในประตู

ขณะที่ลู่ฝานกับพวกพ้องกำลังจะเดินเข้าไปด้านในนั้น เวลานี้ หลินหยู่เฟยก็ได้ขัดขวางพวกเขาเอาไว้และพูดขึ้นว่า: “พวกคุณไม่จำเป็นต้องเข้าไปแล้ว”

ลู่ฝานพูดขึ้นว่า: “พวกเรามาด้วยกันกับธิดาเทพ ทำไมถึงไม่ปล่อยให้เข้าไปด้านใน? ”

หลินหยู่เฟยพูดขึ้นว่า: “ฉันเคยได้ยินผู้คนพูดว่า พวกคุณคือคนของประเทศอู่อาน เป็นเพียงแค่ผู้ติดตามที่ธิดาเทพพามาจากประเทศอู่อานเท่านั้น คุณชายลู่ฝาน นายเป็นแค่ขุนนางระดับป๋อขั้นที่หนึ่งใช่ไหมล่ะ ครั้งก่อน ให้นายพบเจอกับฝ่าบาทแล้วครั้งหนึ่ง ก็เท่ากับว่าให้เกียรตินายอย่างมากแล้ว ตอนนี้ ขอเชิญนายกลับไปเถอะ”

สีหน้าท่าทางของลู่ฝานย่ำแย่ลงอย่างกระทันหัน ทางหลิงเหยาก็พูดเสียงดังขึ้นว่า: “นายให้เกียรติต่อประเทศเป่ยเสิน แต่กลับไม่ให้เกียรติต่อประเทศอู่อาน มันเพราะเหตุผลอะไรกัน? ”

หลินหยู่เฟยหันหน้ามองไปที่หลิงเหยา และพูดขึ้นว่า: “ถ้าหากพวกคุณเป็นองค์ชายหรือเจ้าหญิงของประเทศอู่อาน ฉันก็คงจะให้เกียรติอย่างแน่นอน แต่ในเมื่อพวกคุณไม่ใช่ แล้วทำไมฉันจะต้องให้เกียรติด้วยล่ะ ไปเถอะ หากยังไม่ยอมไป ฉันจะสั่งให้คนขับไล่พวกคุณไปแล้ว! ”

เมื่อพูดจบ หลินหยู่เฟยก็โบกมือ แล้วเดินเข้าไปในประตูเถาวัลย์เขียว

กลุ่มองครักษเกราะเถาวัลย์เขียวยืนขวางอยู่ที่หน้าประตู พร้อมกับจ้องมองไปที่ลู่ฝานทั้งสามคนอย่างเย็นชา

หลิงเหยาดึงชายเสื้อของลู่ฝานแล้วพูดว่า: “นี่มันอะไรกัน ช่างดูถูกเหยียดหยามกันขนาดนี้เลย ฮึ ธิดาเทพนั้นก็ยังไม่ใช่คู่ต่อกรของนายเลย แต่หล่อนกลับทำมาเป็นกำเริบเสิบสานได้”

ดวงตาของลู่ฝานกระพริบแสงประหลาดขึ้น และพูดว่า: “มีอะไรที่ไม่ชอบมาพากล หลิงเหยา ช้าก่อน เธอจะต้องยืนอยู่ข้างกายของฉัน ห้ามไกลห่างออกไปเด็ดขาด สิบสาม ระมัดระวังตัวเอาไว้ด้วย! ”