บทที่ 1419

เปลวไฟดำลุกโชน เจ้าดำกระพือปีกสองข้าง ทะเลเพลิงก็ลุกท่วมไปทั่ว

ทหารที่ไล่ตามนั้นก็ถอยร่นออกมาทันที ทางลู่ฝานก็ได้ตะโกนเสียงดังว่า: พวกเราไม่ได้จี้จับตัวฝ่าบาทของพวกนายสักหน่อย หล่อนยังไม่ตาย ฉันก็แค่รักษาอาการบาดเจ็บให้กับหล่อน พวกนายหยุดลงมือกันก่อนได้ไหม! ”

เสียงของลู่ฝานดังสนั่นอย่างมาก เสียงตะโกนดังราวกับฟ้าร้อง

แต่วินาทีต่อมา ราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็ใช้เสียงตะโกนที่ดังยิ่งกว่าพูดขึ้นว่า: “อย่าไปเชื่อคำพูดโกหกของเขา เขากำลังยืดเยื้อเวลาอยู่ บุกเข้าไป! ทุกคนตามฉันมา! ”

ราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นำทุกคนบุกโจมตีเข้าใส่ลู่ฝาน กระบี่ของลู่ฝานเมื่อครู่ไม่เพียงแต่จะทำร้ายร่างกายของเขาเท่านั้น ที่สำคัญกว่านั้นคือ ยังเป็นการตบหน้าของเขาอย่างรุนแรงอีกด้วย

ราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังโกรธแค้นสุดขีด ดวงตากระพริบเจตนาสังหารอย่างน่าครั่นคร้าม พลังปราณทั้งหมดในร่างกายแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงที่สว้างจ้า พุ่งสังหารตรงเข้าใส่ลู่ฝาน

ต้องพูดเลยว่า มีปีกเพิ่มขึ้นคู่หนึ่งนั้น ในด้านความเร็วแล้ว มันช่างเพิ่มความรวดเร็วขึ้นได้ไม่น้อยเลย

เมื่อราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์พูดจบ ก็พุ่งกระโจนมาถึงด้านหน้าของลู่ฝาน

แขนขวาแปรเปลี่ยนเป็นดาบไม้ในทันที แล้วฟันลงไปที่ศีรษะของลู่ฝาน

ลู่ฝานชูกระบี่หนักไร้คมขึ้น พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่สาม เปลี่ยนเทพมาร!

ปราณชี่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ปราณกระบี่ที่ไร้รูปร่าง ได้แผ่ซ่านออกจากด้านบนของกระบี่หนักไร้คม

ช่วงอากาศธาตุสั่นสะเทือนจนเกิดระลอกคลื่น บริเวณที่พัดผ่าน ไม่มีจุดใดที่สมบูรณ์เลย โดยเจ้าดำที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็ยังตกใจกลัวพลังที่แกร่งกล้าของลู่ฝาน จนเงาร่างหยุดชะงักลงไปชั่วขณะ

ปังงง!

อาวุธของทั้งสองคนกระทบกัน ดาบไม้ยักษ์ในมือของราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มแตกร้าวขึ้นทีละน้อย

โดยอาวุธที่เปลี่ยนแปลงขึ้นมาอย่างอัศจรรย์นั้น จะไปเทียบเท่ากับอาวุธวิเศษที่แท้จริงได้อย่างไร

นี่เองที่เป็นเหตุผลว่าทำไม นักบู๊ทั้งหมด ที่ไม่ว่าจะแข็งแกร่งมากเพียงใด ก็จำเป็นต้องมีอาวุธวิเศษประจำกาย

อาวุธวิเศษหนึ่งชิ้น ไม่เพียงแต่จะนำมาซึ่งความมั่นใจเท่านั้น ยังจะเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับทักษะวิชาบู๊อย่างมากด้วย

นักบู๊ของประเทศหลิงที่จู่โจมมาจากรอบด้านนั้น ทั้งหมดได้กลายเป็นสายฝนสีเลือดร่วงตกลงมากันทีละคน