บทที่ 1428

ฝ่าบาทหญิงถลึงตามองสิบสามอย่างโมโห แต่สิบสามไม่สนใจสักนิด มองฝ่าบาทหญิงด้วยสายตาเมินเฉยเช่นกัน

ทุกคนจัดการตัวเองเรียบร้อย ธิดาเทพไม่เกรงใจ ชิงเตียงขนาดใหญ่ของฝ่าบาทหญิงเป็นคนแรก

ธิดาเทพวางผู้อาวุโสสวีลงก่อน จากนั้นเอาขวดยาออกมาจากแขนเสื้อแล้วกรอกใส่ปากผู้อาวุโสสวี

ลู่ฝานเดินเข้ามาช้าๆ แล้วถามว่า “ผู้อาวุโสเป็นไงบ้าง”

ผู้อาวุโสสวีหลับตาไม่พูดอะไร

ธิดาเทพพูดอย่างราบเรียบว่า “พลังปราณได้รับความเสียหาย บาดเจ็บสาหัส ยาธรรมดาคงไม่สามารถรักษาเขาหายในระยะเวลาสั้นๆ”

ลู่ฝานพูดว่า “ฉันพอมียาอยู่บ้าง ให้ฉันดูหน่อยได้ไหม”

ธิดาเทพเข้ามาขวางลู่ฝานแล้วพูดว่า “ไม่จำเป็นหรอก คุณชายลู่ฝาน นายไม่ใช่ผู้ฝึกชี่ ดูไปก็ดูไม่ออกแล้ว นายไปพักผ่อนฟื้นฟูพลังปราณเถอะ”

ลู่ฝานหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ธิดาเทพรู้หรือเปล่าว่าฉันเคยอยู่ในเจดีย์ยาประเทศอู่อานมาระยะหนึ่ง ฉันเคยเป็นเภสัชกร ไม่แน่ฉันอาจรักษาอาการบาดเจ็บของผู้อาวุโสได้ก็ได้”

ผู้อาวุโสสวีลืมตาขึ้นช้าๆ “คุณหนูให้เขาดูเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ตายเร็วๆ นี้หรอก ให้เขาดูจะเป็นไรไปล่ะ”

ธิดาเทพหลีกทางให้ลู่ฝาน เขาวางมือลงบนข้อมือผู้อาวุโสสวี

ใช้ปราณชี่ตรวจดู ลู่ฝานสัมผัสได้ว่าอาการบาดเจ็บของผู้อาวุโสคงที่ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

แม้เลือดลมยังไหลเวียนไม่คล่อง แต่อาการก็ไม่แย่ลงแล้ว อีกทั้งยังเริ่มฟื้นฟู แต่เหมือนผู้อาวุโสจงใจระงับอาการบาดเจ็บ ไม่ให้มันได้ฟื้นฟูอย่างแท้จริง