บทที่ 1442

สิบสามมองเขาด้วยสายตาเย็นชา อุ้มหลินรั่วเสวี่ยถอยไปด้านหลังอีก

มหาเสนาบดีหลินส่งเสียงหึแล้วพูดว่า “คุณชายสิบสาม อย่าให้ต้องใช้กำลังบังคับสิ รีบวางฝ่าบาทลง วันนี้เราไม่ได้มาหาเรื่องพวกนาย กลับตรงกันข้าม เรามาช่วยพวกนายต่างหาก ราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อยากให้พวกนายตาย แต่พวกเรากลับไม่มีความคิดนี้เลย”

หลินรั่วเสวี่ยก็พูดกับสิบสามเสียงดังว่า “สิบสาม เขาเป็นกำลังเสริมที่ฉันเชิญมาเซียนบำเพ็ญชี่ซือหม่า นายยังไม่วางฉันลงแล้วปลดผนึกให้ฉันอีกเหรอ ฉันจะได้พาคุณซือหม่าไปช่วยลู่ฝานเจ้านายของนายไง!”

สิบสามวางหลินรั่วเสวี่ยอย่างหวาดระแวง แต่ไม่ได้ปลดผนึกให้หลินรั่วเสวี่ย

คุณซือหม่าพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ใช่แล้ว วันนี้ฉันมาด้วยเหตุนี้ มหาเสนาบดีหลินเล่าเหตุการณ์ให้ฉันฟังแล้ว ถือว่าวันนี้ช่วยฝ่าบาทกำจัดหอกข้างแคร่”

หลินรั่วเสวี่ยหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ขอบคุณคุณซือหม่ามาก วันนี้มีคุณซือหม่าคอยช่วยเหลือ ต้องเด็ดหัวราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ได้แน่นอน”

มหาเสนาบดีหลินหัวเราะเสียงดังแล้วพูดว่า “ทุกอย่างอยู่ในการคาดการณ์ของฝ่าบาท การต่อสู้ระหว่างธิดาเทพกับราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ครั้งนี้ ต้องเอาผู้แข็งแกร่งข้างกายออกมาจนหมด ซงเหวินลูกน้องเขาจะต้องโดนธิดาเทพและพวกลู่ฝานยื้อไว้ เมื่อเป็นเช่นนี้ คุณซือหม่าต้องทำสำเร็จแน่นอน”

คุณซือหม่าส่ายหัวไปมาอย่างมีความสุข “ราชาต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ระมัดระวังมาโดยตลอด มียอดฝีมือคุ้มกันข้างกายตลอดเวลา ฉันฆ่าเขาหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ แต่วันนี้มีโอกาสก็ไม่ควรพลาด ฉันยอมทุ่มสุดตัว”

หลินรั่วเสวี่ยพูดอย่างตื่นเต้นว่า “งั้นฝากคุณซือหม่าด้วย”

มหาเสนาบดีหลินพูดอย่างเศร้าโศกว่า “คุณซือหม่า อนาคตประเทศหลิงอยู่ในมือนายแล้ว”

คุณซือหม่าก้าวเข้ามา เหมือนจะจับมือหลินรั่วเสวี่ย

สิบสามดึงหลินรั่วเสวี่ยไปด้านหลัง พูดกับคุณซือหม่าด้วยใบหน้าเย็นชาว่า “คนหลอกลวง!”

คุณซือหม่าสีหน้าเปลี่ยนไปทันที เขาพูดเสียงดังว่า “ไอ้เด็กนี่ พูดอะไร”

สิบสามชักกระบี่ออกมาโจมตี วิชากระบี่เหมือนสายฟ้า กระบี่จ่อไปที่มือขวาของคุณซือหม่า

ระยะใกล้ขนาดนี้ คุณซือหม่าไม่สามารถหลบได้ โดนกระบี่ของสิบสาม

ขณะที่ไม่ทันตั้งตัว เข็มเงินที่คุณซือหม่าแอบไว้ในมือโดนกระชากออกมาปักลงบนกำแพง