บทที่ 1450

ซือหม่าเฟิงยื่นมือไปคว้าตัวหลินรั่วเสวี่ย

แต่ขณะนั้นเอง สิบสามเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

แม้แต่ซือหม่าเฟิงยังคิดไม่ถึงว่าสิบสามยังมีแรงขยับได้อีก

เขาเด้งตัวขึ้น ใช้หัวอันแข็งแกร่งของตัวเองชนใบหน้าซือหม่าเฟิง

เสียงดังพลั่ก

ซือหม่าเฟิงกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร เลือดไหลลงจากหน้าผากสิบสาม ยืนอยู่ข้างหน้าหลินรั่วเสวี่ยเหมือนรูปปั้น

“หนี!”

สิบสามเอ่ยขึ้นอีกครั้ง

เลือดในลำคอ ทำให้สิบสามเสียงแหบพร่าเมื่อพูดคำนี้ออกมา

หลินรั่วเสวี่ยรีบลุกขึ้นเตรียมจะหนี แต่เดินได้ก้าวเดียวก็ทรุดลงบนพื้นอีกครั้ง

เหมือนเธอโดนผนึกมานาน เลือดลมไหลเวียนไม่คล่อง เส้นลมปราณไม่ไหลเวียน ลุกขึ้นเดินเหินยากมาก

ซือหม่าเฟิงลุกขึ้นอีกครั้ง ถลึงตาจนลูกตาใกล้หลุดออกมาแล้ว

พรวด

ซือหม่าเฟิงพ่นฟันกรามออกมาสองซี่

เมื่อกี้สิบสามชนแรงมาก ทำให้ฟันเขาถึงกับร่วง

“ย๊าก!”

ซือหม่าเฟิงตะโกนแทบขาดใจ

ตอนนี้เขาไม่สนใจเรื่องทรมานสิบสามอะไรนั่นอีกแล้ว

เขาจะฆ่าหลินรั่วเสวี่ยกับสิบสามให้ตายคาที่ แบบนี้ถึงจะทำให้เขาหายโกรธได้!

“ไปตายซะ!”

ซือหม่าเฟิงง้างมือขึ้น

แต่ขณะนั้นเอง เงาดำเหาะเข้ามาจากด้านนอกตำหนักใหญ่

ซือหม่าเฟิงตอบสนองรวดเร็ว กำแพงห้าธาตุสว่างขึ้นบนตัวอีกครั้ง

แต่เหมือนครั้งนี้กำแพงห้าธาตุของเขาไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เงาดำนั่นมาพร้อมพลังอันบ้าคลั่ง พุ่งทะลุกำแพงห้าธาตุของเขาเหมือนลำไผ่ กระแทกเข้ากับตัวเขาทันที

พลั่ก!

ซือหม่าเฟิงโดนเงาดำทะลุผ่าน ยืนช็อกอยู่ที่เดิม

ตอนนี้สิบสามกับหลินรั่วเสวี่ยรู้แล้วว่าเงาดำที่เหาะมาคืออะไร

กระบี่หนักไร้คม!

“เจ้านาย!”

ใบหน้าสิบสามมีรอยยิ้มบางๆ เขาพึมพำออกมา

เมื่อเห็นกระบี่หนักไร้คม เหมือนแรงทั้งหมดของสิบสามหายไป เขาทรุดลงกับพื้นทันที

เงาคนสองคนพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว สองคนนั้นคือลู่ฝานกับหลิงเหยา

เห็นสิบสามล้มอยู่บนพื้น ลู่ฝานพุ่งเข้ามาทันที

ไม่อยากมองซือหม่าเฟิงด้วยซ้ำ ลู่ฝานตะโกนเสียงดังว่า “สิบสาม!”

วางมือลงบนตัวสิบสาม ส่งปราณชี่เข้าไป เจดีย์เสวียนเก้ามังกรรีบปล่อยพลังออกมา เริ่มรักษาบาดแผลให้สิบสาม ลู่ฝานเอายาออกมากรอกใส่ปากสิบสามอย่างไม่สนใจต้นทุน

สัมผัสได้ว่าพลังชีวิตของสิบสามยังไม่หายไป อาการบาดเจ็บก็คงที่อย่างรวดเร็ว ลู่ฝานถอนหายใจอย่างโล่งอก ลู่ฝานเห็นบนหน้าสิบสามมีรอยนิ้วห้านิ้วชัดเจน สีหน้าเขาเคร่งขรึมทันที

เขาหันมามองหลินรั่วเสวี่ย ไม่ได้พูดอะไร จากนั้นพุ่งเข้าไปหาซือหม่าเฟิงทันที!

ซือหม่าเฟิงกระอักเลือดออกมา เขาง้างมือขึ้น แสงห้าธาตุรวมตัวกันอีกครั้ง

“เมฆตามมังกร ลมตามเสือ ห้าธาตุกลายเป็นมังกรและเสือ!”

ซือหม่าเฟิงจะปล่อยวิชาออกมาอีก จัดการกับผู้ฝึกชี่แบบนี้ ลู่ฝานใช้เพียงคำเดียวก็สามารถจัดการเขาได้แล้ว

“ทำลาย!”