บทที่ 15

เงียบสงบราวกับการตาย

ทุกคนมองดูตัวอักษรบนหินศิลาดำ การเปลี่ยนสีหน้านั้น และมีสีสันทุกรูปแบบ

ทันทีหลังจากนั้น ทุกคนก็สูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกัน ราวกับว่าพวกเขาแทบไม่เชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็นเลย

บนเวที ลู่หาวได้ยืนขึ้นมาแล้ว การแสดงออกของเขาตื่นเต้นจนไม่มีคำบรรยายได้

ลู่ฝานเขาทำได้แล้ว!

เขาทำได้แล้ว!

ลู่เฟิงตกตะลึงไปเลย เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ลู่ฝานผู้ซึ่งอยู่อย่างสูญเปล่ามาเป็นเวลากว่าสิบปีก็ลุกขึ้นมา

แม้แต่ลู่เฮ่าหรานก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน อันที่จริงแดนฝึกร่างชั้นหก นั้นไม่ถือเป็นอะไรจริงๆ แต่สิ่งที่น่ากลัวก็คือ เมื่อเดือนที่แล้ว ลู่ฝานยังอยู่ในแดนฝึกร่างชั้นสามเท่านั้น

อัพเกรดขึ้นสามระดับติดต่อกันในหนึ่งเดือน นี่มันเป็นไปได้เหรอ?

ลู่เฮ่าหรานรู้อย่างชัดเจนถึงผลของยารวมพลังที่เขาให้ลู่หาว เต็มที่ก็จะสามารถปรับระดับการฝึกฝนให้ลู่ฝานได้เพียงหนึ่งระดับเท่านั้น

และตอนนี้ มันเพิ่มขึ้นเป็นสามชั้นเลยทีเดียว!

ลู่หมิงที่กำลังเฝ้าคอยดูลู่ฝานขายหน้าก็ได้อ้าปากกว้างในเวลานี้ และความตกใจเช่นนี้ทำให้เขาไม่สามารถพูดอะไรได้เลย

ลูกศิษย์ของตระกูลลู่หลายคนก็ตะโกนขึ้นมาราวกับเสียสติไปเลย

"นี่มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!"

แต่อักขระสี่ตัวสีทองและสว่างของคำว่าแดนฝึกร่างชั้นหกนั้น กลับไม่อาจโต้แย้งได้

ลู่ฝานถอนกำปั้น และอารมณ์ของเขาก็กลับสู่ความสงบ

สิ่งเดียวที่เขาได้เรียนรู้ จากความเจ็บปวดตลอดหลายปีที่ผ่านมานั้น ก็คือวิธีควบคุมอารมณ์ของตัวเอง

เมื่อเดินกลับไปอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวของลู่ฝานดูเหมือนจะเหยียบย่ำใบหน้าของเหล่าคนที่เคยเยาะเย้ยเขามาก่อน ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไป

เมื่อดูจากผลลัพธ์ของคนกลุ่มนี้แล้ว จะมีสักกี่คนที่สามารถแดนฝึกร่างชั้นหกได้เหมือนเขา

ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ความเร็วในการปรับปรุงที่น่าสะพรึงกลัวของลู่ฝานเลย

ข้างบน ลู่เฟิงกัดฟันและหันไปมองดูลู่หาวกล่าวว่า "ลู่หาว นายให้ลู่ฝานกินยาอะไรไปกันแน่?"

ลู่หาวไม่เคยรู้สึกว่าอารมณ์ของเขาดีขนาดนี้มาก่อน เขายิ้มแล้วพูดว่า "ยารวมพลังไง นายไม่รู้จักเหรอ?"

ลู่เฟิงกล่าวว่า "เป็นไปไม่ได้ ยารวมพลังไม่มีผลในการเพิ่มระดับสามระดับเป็นเวลาหนึ่งเดือนอย่างแน่นอน"

ลู่หาวตอบว่า "นายพูดถูกยารวมพลังไม่มีผลนี้ ทุกอย่างเป็นผลมาจากความพยายามของลู่ฝาน เห็นได้ชัดว่า เขาพยายามมาก และก็ฉลาดเฉลียวมาก"