บทที่ 1504

หลิงเหยามองหั่วเยี่ยนแล้วพูดว่า “นายบอกฉันมาว่าห้าตระกูลใหญ่คืออะไร แล้วก็สวรรค์เก้าชั้นอะไรนั่นด้วย”

หั่วเยี่ยนพูดตัวสั่นงันงกว่า “ห้าตระกูลใหญ่คือตระกูลจิน(ทอง) มู่(ไม้) สุ่ย(น้ำ) ฮั่ว(ไฟ) ถู่(ดิน) ในประเทศตันเซิ่ง แบ่งกันดูแลสวรรค์ทั้งห้าชั้น ในบรรดานั้นสวรรค์ชั้นหนึ่งกว้างที่สุด แต่กลับขาดความอุดมสมบูรณ์ ตระกูลหั่วของเราเป็นคนรับผิดชอบดูแล จากนั้นคือสวรรค์ชั้นสองของตระกูลจิน สวรรค์ชั้นสามของตระกูลมู่ สวรรค์ชั้นสี่ของตระกูลถู่ สวรรค์ชั้นห้าของตระกูลสุ่ย สวรรค์ชั้นหกคือเมืองหลวงประเทศตันเซิ่ง สวรรค์ชั้นเจ็ดคือโกดังยาส่วนตัวของประมุขประเทศตันเซิ่ง สวรรค์ชั้นแปดคือที่เก็บของศักดิ์สิทธิ์สามอย่าง ว่ากันว่าสวรรค์ชั้นเก้าคือจุดที่ไปหุ้นตุ้น แต่ยังไม่เคยได้ยินว่ามีคนเคยเข้าไป!”

หลิงเหยาพยักหน้าเข้าใจ ที่แท้สภาพทั่วไปของประเทศตันเซิ่งเป็นแบบนี้นี่เอง

ลู่ฝานฟังอยู่ข้างๆ หมายความว่าถ้าเขาอยากเข้าใกล้ต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์ ต้องผ่านสวรรค์ชั้นสอง สวรรค์ชั้นสาม……

คิดถึงตรงนี้ลู่ฝานก็รู้สึกปวดหัวแล้ว

ถ้าทำทีละขั้น เขาต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะเข้าใกล้ต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงน้ำยางเลย

ลู่ฝานถามว่า “จากสวรรค์ชั้นหนึ่งเข้าไปที่ชั้นสองยังไงเหรอ”

หั่วเยี่ยนพูดว่า “สวรรค์ชั้นหนึ่งมีจุดวาร์ปทั่วทุกที่ สามารถเข้าไปที่สวรรค์ชั้นสองได้ แค่มีป้ายคำสั่งของประเทศตันเซิ่ง หรือไม่ก็ป้ายคำสั่งห้าธาตุที่ห้าตระกูลร่วมลงนาม สามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ แต่อย่างมากเข้าได้ถึงแค่สวรรค์ชั้นหกเท่านั้น อยากเข้าไปในสวรรค์ชั้นเจ็ดและแปด จำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากฝ่าบาท”

ลู่ฝานรีบถามว่า “แล้วนายมีป้ายคำสั่งอะไรสักอย่างในสองอย่างนี้ไหม”

หั่วเยี่ยนส่ายหน้า “ไม่มี ฉันไม่มีคุณสมบัติได้รับป้ายแบบนี้”

ลู่ฝานแอบกัดฟัน “แล้วในตระกูลนาย ใครมีป้ายแบบนี้บ้าง”

หั่วเยี่ยนพูดว่า “เจ้าบ้าน แล้วก็พวกผู้อาวุโสชุดขาว แต่ใกล้การประลองห้าปีของห้าตระกูลใหญ่แล้ว พี่ชายสองคนของฉันอาจมีป้ายห้าธาตุ เพราะพวกเขาต้องไปสู้กับตระกูลอื่น”