บทที่ 1549

หลังผ่านไปสิบวัน ที่สวนยาวิเศษ

วันเวลายังคงดำเนินต่อไป ทุกอย่างกลับสู่ความสงบ

สวนยาวิเศษที่สงบสุข ดอกไม้ใบหญ้าแปลกประหลาดยังเบ่งบานเหมือนเดิม ลู่ฝานนั่งอยู่บนดอกไม้ขนาดใหญ่มหึมา มองออกไปไกลๆ

ลองนับดูแล้ว การต่อสู้ห้าปีของห้าตระกูลใหญ่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ แล้ว

ลู่ฝานกระวนกระวายใจเล็กน้อย การที่เขาอยู่ที่ตระกูลหั่ว เพราะต้องการเข้าร่วมการต่อสู้ห้าปีของห้าตระกูลใหญ่ ถ้าตระกูลหั่วไม่คิดให้เขาเข้าร่วมคงวุ่นแน่ๆ

“ลู่ฝาน นายดูสิว่าใครมา”

หลิงเหยาตะโกนอยู่ด้านล่าง

ลู่ฝานหันไปมอง เห็นผู้อาวุโสห้ามองเขาด้วยรอยยิ้มสดใส

ลู่ฝานกระโดดลงมาจากดอกไม้ขนาดใหญ่ มองผู้อาวุโสห้าด้วยรอยยิ้ม “ผู้อาวุโส กว่าจะได้เจอกันสักครั้ง!”

ผู้อาวุโสห้ายิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าไม่มีธุระฉันก็ไม่มาหรอก ลู่ฝาน อันนี้ให้นาย เก็บไว้ให้ดีล่ะ”

ผู้อาวุโสห้าโยนป้ายอันหนึ่งออกมา พาดผ่านเป็นแสงห้าสีอยู่กลางอากาศ

ลู่ฝานรับป้ายเอาไว้ แสงห้าธาตุกะพริบอยู่ข้างบน

สีหน้าลู่ฝานตื่นเต้นเล็กน้อย “นี่อะไร”

ผู้อาวุโสห้ายิ้มบางๆ “ป้ายคำสั่งห้าธาตุของห้าตระกูลใหญ่ นายอาจได้ยินแล้ว ฉันปรึกษากับผู้อาวุโสคนอื่นแล้ว ตัดสินใจให้นายออกเดินทางไปกับลูกหลานตระกูลหั่ว นายต้องช่วยตระกูลต่อสู้อย่างเต็มที่ ถ้าทำได้ดี ตระกูลมีรางวัลใหญ่ให้!”

ลู่ฝานรีบเก็บป้าย ในที่สุดความกังวลใจก็หายไปสักที

มีป้ายอันนี้อยู่ ก็เหมือนมีเส้นทางไปยังต้นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมสวรรค์