บทที่ 1551

พริบตาเดียวเวลาผ่านไปสิบวันแล้ว

ตอนเช้าตรู่ มีคนมายังสวนยาวิเศษ มาถึงก็ตะโกนเสียงดังว่า “ลู่ฝาน ออกเดินทางแล้ว!”

ลู่ฝานเดินออกมาจากบ้านไม้ มองคนพวกนี้อย่างเฉยเมย หลังจากนั้นจับมือหลิงเหยาแล้วพูดว่า “ระวังให้มาก อย่าลืมใช้อันนี้ติดต่อตลอดเวลา”

ลู่ฝานชี้ฝ่ามือตัวเอง ตรงนั้นมีสัญลักษณ์สว่างอยู่

สัญลักษณ์นี้มีชื่อว่าห้าธาตุสรวงสวรรค์ เป็นของดีที่ลู่ฝานใช้เงินจำนวนมากขอให้หั่วตันซูหามาให้

มีสัญลักษณ์นี้อยู่ แค่ทั้งสองคนอยู่ในประเทศตันเซิ่ง สามารถเห็นอีกฝ่ายผ่านห้าธาตุฟ้าดินได้ นี่เป็นของสะสมอันล้ำค่าของผู้ฝึกชี่ตระกูลหั่ว ลู่ฝานใช้ยาเทวดาตั้งหลายต้นกว่าจะแลกมันมาได้

“วางใจได้เลย ไปเถอะลู่ฝาน เชื่อฉันแค่นายทำสำเร็จ เราต้องออกไปได้แน่นอน”

หลิงเหยาพยักหน้าจริงจัง

จู่ๆ ลู่ฝานนึกอะไรขึ้นได้ เขาเอาเจ้าดำออกมายื่นให้หลิงเหยา “เจ้าดำใกล้ฟื้นแล้ว เธอเอามันไว้ ตอนหนีจะได้สะดวก”

หลิงเหยาพูดอย่างตกใจว่า “ลู่ฝาน เจ้าดำเป็นกำลังหลักของนายเลยนะ!”

ลู่ฝานส่ายหน้าพูดว่า “ตอนนี้เธอจำเป็นต้องให้มันช่วยมากกว่า ใช่สิ เธอต้องจับตาดูคนนั้นให้ดี”

หลิงเหยาพยักหน้าเข้าใจ

พูดจบ ลู่ฝานเอาเจ้าดำไว้ในอกหลิงเหยา

เจ้าดำที่ยังหลับอยู่ส่งเสียงครางสบายใจออกมา

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ ลู่ฝานหันหลังเดินออกไป

มีคนรอเขาอยู่ข้างนอกนานแล้ว

“คุณชายใหญ่ คุณชายรอง หั่วตันซู ให้ทุกคนรอนานเลย”

ลู่ฝานมองทั้งสามคนแล้วโค้งคำนับเล็กน้อย