บทที่ 1558

ผู้อาวุโสสามถอนหายใจยาวออกมา นับวันคนหนุ่มอย่างลู่ฝานทำให้เขาดูไม่ออกขึ้นเรื่อยๆ

มือคลำมุกเม็ดหนึ่งในอก ผู้อาวุโสสามสีหน้าประหลาดเล็กน้อย

มีแสงประหลาดกะพริบอยู่ด้านในมุก นี่คือสิ่งที่ผู้อาวุโสห้าให้เขาก่อนมา ด้านในพูดเรื่องเกี่ยวกับลู่ฝาน

สัมผัสถึงฤทธิ์ยาพลุ่งพล่าน ลู่ฝานวิเคราะห์เล็กน้อย เขาพอรู้ถึงสมุนไพรสำคัญของยาเมฆฝนว่าคือสมุนไพรอะไรบ้าง

จริงด้วย สูตรยาที่อยู่ในหัว ตรงจุดสำคัญที่สุดมีสมุนไพรขาดไปหนึ่งต้น และมีสมุนไพรผิดมาหนึ่งต้น

สมุนไพรสองต้นนี้ ทำให้ผู้ฝึกชี่คนอื่นตกอยู่ภายใต้ความกดดันได้แล้ว แต่สำหรับลู่ฝานเหลือแค่เรื่องกลั่นยาออกมาแบบสบายๆ เท่านั้น

ลู่ฝานขี้เกียจไปตั้งสมาธิกลั่นในจวนอากาศธาตุ เขาสะบัดมือเอาหม้อยาออกมาแล้วเริ่มกลั่นยา!

หม้อใบนี้ได้มาจากเจดีย์สูงที่ตระกูลหั่ว เดิมทีจะให้ไอ้เก้ากิน

แต่ต่อมาเขาลืม ไอ้เก้าก็ไม่เตือนเขา ดังนั้นจึงเก็บเอาไว้อย่างนั้น ตอนนี้ถือว่าได้ใช้พอดี

อันที่จริงลู่ฝานไม่ค่อยกล้าใช้หม้อสือฟางหรือหม้อไฟบุ๋นของตัวเอง

หม้อสองใบนี้ไม่ใช่ของประเทศตันเซิ่ง ถ้าคนอื่นดูออกจะแย่

ลู่ฝานสะบัดมือ สมุนไพรในเจดีย์ลอยเข้ามา ประโยชน์อย่างเดียวของการกลั่นยาที่นี่คือสามารถใช้สมุนไพรได้ตามสบาย เขาไม่ได้เตรียมสมุนไพรเอาไว้เยอะเหมือนคนอื่น

แม้เขาแค่พูด คนที่อยู่ด้านหลังอย่างผู้อาวุโสสามกับหั่วตันซูคงช่วยเหลือเขา แต่ในเมื่อที่นี่มี แล้วจะสิ้นเปลืองไปทำไมล่ะ

ลู่ฝานกำสมุนไพรเป็นก้อน จากนั้นเปลวเพลิงลุกโชน ลู่ฝานเอาเปลวไฟลุกโชนโยนเข้าไปในหม้อยา

วิธีการกลั่นยาที่หยาบคายขนาดนี้ ทุกคนเห็นแล้วถึงกับอึ้ง

คนที่อยู่ในนี้ มีใครที่ไม่ใช่ผู้มีความรู้ด้านยาหรือนักกลั่นยามือดีบ้างล่ะ

แต่พวกเขาไม่เคยเห็นวิธีกลั่นยาแบบลู่ฝานมาก่อน ถึงขั้นที่พวกเขาสงสัยว่าลู่ฝานกลั่นยาเป็นหรือเปล่า

แต่ผู้อาวุโสและอริยปราชญ์ด้านยาพวกนี้ ควบคุมตัวเองไม่ได้ไปรบกวนลู่ฝาน