บทที่ 1565

ครั้งนี้ลู่ฝานไม่ประมาท เดินเข้าไปในจวนอากาศธาตุแห่งหนึ่ง

เมื่อเข้ามา สิ่งแรกที่เห็นคือชั้นวางของขนาดใหญ่วางอยู่รอบๆ ตั้งอยู่กลางอากาศเวิ้งว้าง

บนชั้นวางของ ของทุกอย่างจัดเรียงตามหมวดหมู่ ลู่ฝานมองแวบหนึ่ง ข้างในมีสมุนไพรครบครัน จุดที่สะดุดตาที่สุดมีกล่องขนาดใหญ่วางอยู่ เมื่อเปิดดู ของทุกอย่างที่เขาต้องการอยู่ข้างในทั้งหมด

ไม่ว่าจะเป็นก้อนหิน ต้นไม้ หญ้า มีครบทุกอย่าง

แม้แต่แมลงและสัตว์ยังมีชีวิตอยู่เลย

ลู่ฝานพยักหน้าแล้วเอาหม้อยาออกมา

ยังเป็นหม้อยาที่ได้จากตระกูลหั่ว ถึงรอบๆ ไม่มีใคร ลู่ฝานก็ไม่เอาหม้อของตัวเองออกมาใช้

เขารู้ดีแก่ใจ อย่าดูแค่ว่าในจวนอากาศธาตุว่างเปล่า

แท้จริงแล้วทุกคนต้องเห็นทุกการกระทำของเขา ผ่านวิธีพิเศษอะไรบางอย่างแน่นอน

ถึงขั้นที่เป็นไปได้สูงว่าคนทั้งประเทศตันเซิ่งกำลังดูวิธีกลั่นยาของเขาอยู่

ลู่ฝานสูดหายใจลึก สะบัดมือเอาพลังชี่ของตัวเองกระแทกใส่หม้อยา แล้วพึมพำว่า “พลังชี่เป็นตัวยาหลัก ยาเม็ดนี้ประหลาดจริงๆ!”

เมื่อกี้เขาดูสูตรยาอยู่นาน อันที่จริงอยากรู้ว่าตัวยาหลักคืออันไหน

การกลั่นยาเม็ดหนึ่ง สมุนไพรที่สำคัญที่สุดสองสามอย่างคือสิ่งสำคัญ และสมุนไพรสองสามอย่างนี้เรียกว่าตัวยาหลัก

แต่ยาที่ไม่มีสมุนไพรเลยสักอย่าง ตัวยาหลักคืออะไรล่ะ

ผู้ฝึกชี่ทั่วไปอาจใช้วิธีของตัวเองเลือกสิ่งที่คิดว่ามีโอกาสเป็นไปได้มากที่สุดออกมาจากสิ่งของมากมายเหล่านี้

อย่างเช่นสัตว์และนกพวกนั้น ดูแล้วเหมือนตัวยาหลัก

แต่ลู่ฝานรู้ถึงจุดสำคัญ แท้จริงแล้วรายการของมากมายบนสูตรยาเป็นแค่ตัวยารอง

ของที่ไม่ได้เขียนอยู่บนสูตรยาคือตัวยาหลัก

การกลั่นยาให้ความสำคัญกับยาหลัก ยารอง ยาช่วย และยาประสาน ส่วนยารองอื่นๆ สามารถเปลี่ยนได้ แค่ยาหลักไม่มีปัญหา ยาที่กลั่นออกมาต่างกันแค่ฤทธิ์ยามากน้อยเท่านั้น

แต่ถ้ามีแค่ยารองไม่มียาหลัก ถ้าอย่างนั้นยานี้ไม่มีทางกลั่นสำเร็จ!

สาเหตุที่ลู่ฝานคิดออกว่ายาหลักของยาสวรรค์บันดาลในบัดดลเม็ดนี้คือพลังชี่ของผู้ฝึกชี่ เพราะเขาดูยันต์บ้าบอที่อยู่ด้านล่างสูตรยาออกเล็กน้อย

ยันต์เหล่านั้นวาดของที่ดูซับซ้อน เหมือนกำลังอธิบายวิธีการกลั่นยา แต่ลู่ฝานสังเกตว่ายันต์ทั้งหมดใช้รูปแบบการเคลื่อนไหวของพลังชี่มาอธิบาย