บทที่ 1569

เงียบสงัด รอบๆ เงียบจนเหมือนเสียงลมหายใจหยุดลงกะทันหัน

ลู่ฝานใช้มือบีบเม็ดยาที่เคลื่อนไหวไปมา แล้วหันมองรอบๆ พบว่าทุกคนเบิกตาโตมองเขา

ลู่ฝานหัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “ทุกคนมองฉันแบบนี้ทำไม ฉันไม่ได้ทำหม้อระเบิดนะ!”

พูดพลาง ลู่ฝานหมุนยาเม็ดกลมในมือ

ตอนนี้ทุกคนเพิ่งตั้งสติได้

ผู้อาวุโสสี่ที่ตัดสินว่าลู่ฝานกลั่นยาไม่ได้ หน้าแดงเถือกเหมือนเลือดจะไหลออกมา

พวกหั่วหลงชิ่งกลืนน้ำลายสุดชีวิต

“นั่นคือยาที่เขากลั่นออกมาเหรอ”

“เป็นไปไม่ได้ เขาไม่ได้ชุบสมุนไพรเหมือนสุ่ยโม่หราน เขากลั่นออกมาได้ยังไง”

ทุกที่ในประเทศตันเซิ่ง ผู้ฝึกชี่นับไม่ถ้วนแทบคลั่งแล้ว

เมื่อกี้พวกเขาเอาแต่จ้องสุ่ยโม่หรานรวมยา ไม่ค่อยมีใครสังเกตว่าลู่ฝานกลั่นยาออกมาได้ยังไง

“เมื่อกี้เขาควบคุมพลังชี่ไม่ได้ไม่ใช่เหรอ แล้วยานี้ออกมาได้ยังไง”

“เป็นไปไม่ได้ พวกนายดูสีหน้าเขาไม่แดง ไม่หอบหายใจ เหมือนการกลั่นยานี้ไม่ได้เปลืองแรงเท่าไร”

“เมื่อกี้ใครบันทึกวิธีกลั่นยาของลู่ฝานเอาไว้บ้าง ฉันซื้อราคาสูงเลย!”

“ใครมีบ้าง รีบเอาออกมาเลย ฉันซื้อด้วย!”

สวรรค์ชั้นหนึ่งถึงสวรรค์ชั้นหก พวกผู้ฝึกชี่มากมายพากันคลั่งแล้ว