บทที่ 1586

ทันใดนั้นมีประกายแวบขึ้นมานัยน์ตาลู่ฝาน เขาใช้วิชาดับวิญญาณ

“ทำลาย!”

จู่ๆ ใบหน้ารูปปั้นสี่ตัวตรงหน้าเขาชัดเจนขึ้นทันที ลู่ฝานพบว่ามีแค่เสื้อผ้าของรูปปั้นสี่ตัวที่ไม่เหมือนกัน อันที่จริงใบหน้าเหมือนกันหมด เป็นคนคนเดียวกันชัดๆ

ขณะที่เขากำลังสงสัย เสียงหัวเราะดังขึ้นข้างหูเขา

“ไอ้หนุ่ม วิญญาณของนายไม่เลวนี่ มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะสืบทอดวิชาของฉัน!”

ลู่ฝานยังไม่ทันตั้งสติว่าเกิดอะไรขึ้น เห็นรูปปั้นสี่ตัวปล่อยแสงสว่างจ้าออกมา

ทุกคนรีบชะงักฝีเท้าลง มองภาพตรงหน้าอย่างอึ้งๆ

“แสงแห่งการถ่ายทอด! ใครเป็นคนกระตุ้นเขา”

สุ่ยหมิงคงที่อยู่ข้างๆ พูดด้วยเสียงตกใจ

เพิ่งพูดจบ แสงทั้งสี่รวมตัวเป็นหนึ่งเดียวอยู่กลางอากาศ จากนั้นพุ่งลงมาหาลู่ฝาน

ตูม!

เสียงระเบิดดังขึ้น ลู่ฝานรู้สึกว่าตัวเองโดนพลังอันแข็งแกร่งโจมตี

ตัวสั่นไปมาอย่างแรง อวัยวะภายในปั่นป่วน

เป็นเพราะร่างกายเขาแข็งแกร่ง ถ้าเป็นผู้ฝึกชี่คนอื่น ครั้งนี้คงทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสได้เลย

วิชาบทหนึ่งปรากฏขึ้นในหัว ภาพนับไม่ถ้วนเคลื่อนไหวไปมาอยู่ในหัวเขา

ลู่ฝานเห็นอย่างชัดเจนว่ามีคนยืนอยู่ระหว่างฟ้าดิน ท้องฟ้าหน้าตาประหลาด เงาดำของอสูรขนาดใหญ่ที่มีออร่าปีศาจพลุ่งพล่านล้อมเขาไว้

คนคนนี้ไม่เกรงกลัวเลย จู่ๆ ตัวแยกออกเป็นสี่

“วิชาสัตว์เทพปราบมาร เสือขาวทำลายโลก!”

เงาทั้งสี่ปล่อยพลังชี่น่ากลัวออกมาพร้อมกัน เขตวิถีแผ่ออกเป็นวงกว้าง เสียงเสือคำรามดังก้อง

เห็นด้วยตาเปล่าว่าเงาเสือขาวขนาดมหึมามืดฟ้ามัวดินพุ่งออกมาตะปบลงกลางอากาศอย่างแรง