บทที่ 1593

ฟ้าดินสั่นสะเทือน พลังชี่บนตัวลู่ฝานหายไป เลือดทั้งตัวก็หายไปอย่างรวดเร็ว

ผู้ฝึกชี่ 99 เปอร์เซ็นต์ในประเทศตันเซิ่งไม่เข้าใจว่าลู่ฝานกำลังทำอะไร

ทำไมต้องปล่อยพลังชี่ของตัวเองออกมา แล้วทำไมต้องล่อฝันร้ายเข้าไปในตัว!

พวกเขาดูต่ออย่างไม่เข้าใจ ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกสองชั่วโมงเต็มๆ จากกำหนดเวลาสามชั่วโมง

ในหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ผู้อาวุโสชุดดำเลิกคิ้วขึ้น มองค่ายกลตรงหน้า

ค่ายกลดำสนิท มีเพียงดวงตาค่ายกลกับริมขอบที่พอมีแสงเล็กน้อย

ค่ายกลปกคลุมทั้งตำหนักใหญ่ของหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ข้างในค่ายกล ทุกคนยืนตกตะลึงอยู่ตรงนั้น รวมถึงผู้ฝึกชี่สองสามคนนั้นที่โดนฝันร้าย “ฆ่าตาย”

ใช่แล้ว อันที่จริงลู่ฝานและคนอื่นอยู่ในแดนมายาที่เขาสร้างขึ้น

พูดให้ถูกคืออยู่ในเขตวิถีของเขา

ผู้อาวุโสชุดดำสามารถควบคุมการเปลี่ยนแปลงทุกอย่างในเขตวิถีได้อย่างแม่นยำ

ยกยิ้มมุมปากเบาๆ ผู้อาวุโสชุดดำพูดว่า “เป็นเด็กที่ใช้ได้เลย มีความกล้าและความรู้ ล่อฝันร้ายเข้าไปในร่างกายด้วยตัวเอง ดูสิว่านายจะทนได้นานแค่ไหน!”

ในแดนมายาเขตปีศาจ

คนแทบทั้งหมดล้มลงพื้นด้วยสีหน้าซีดเผือด

มีเพียงลู่ฝาน สุ่ยโม่หรานและสุ่ยหมิงคงที่ยังยืนอยู่ตรงนั้น

แต่ลู่ฝานหลับตาสนิท ตัวเย็นยะเยือก ส่วนสุ่ยโม่หรานกับสุ่ยหมิงคงไม่โดนการโจมตีอะไรเลย

ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วเดินไปทางลู่ฝาน สุ่ยโม่หรานกำเครื่องรางไว้ในมือ ยื่นมืออีกข้างเข้าไปหาลู่ฝานแล้วพูดว่า “ลู่ฝาน นายเป็นอะไรกันแน่”

ขณะนั้นลู่ฝานลืมตาขึ้นทันที