บทที่ 1603

ผู้อาวุโสสามหุบปาก กลืนคำพูดที่เหลือลงคอ

ไอ้เด็กนี่ออกมาได้ถูกจังหวะจริงๆ!

ผู้อาวุโสชุดดำมองลู่ฝานด้วยสายตาประหลาดใจมาก เขาขยับริมฝีปากส่งกระแสจิตถาม “นายได้พลังของเจ้าสำนักเหรอ”

ลู่ฝานหัวเราะแต่ไม่ได้พูดอะไร แค่กำหมัดเบาๆ รอยร้าวปรากฏในฝ่ามือเขา

ผู้อาวุโสชุดดำหัวเราะอย่างมีความสุขสุดๆ

“สามวัน แค่สามวันเท่านั้น นายไม่เพียงแค่ฉลาด แต่ยังมีความเข้าใจมากด้วย!”

ผู้อาวุโสชุดดำเอ่ยชมลู่ฝานอีกครั้ง หลังจากนั้นสะบัดมือพูดว่า “คนครบแล้ว งั้นฉันขอประกาศเริ่มการแข่งขันเลย ทุกคนออกไปนอกรัศมีสิบลี้หน้าประตูหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ หลังเวลาหนึ่งก้านธูป สามารถเริ่มโจมตีได้ คนที่ตาย ยอมแพ้หรือสลบจะนับว่าล้มเหลว อนุญาตให้ใช้ได้ทุกวิธี รวมถึงหุ่นเชิด อสูรวิเศษ ค่ายกล แต่ถ้าทำแบบนี้ก็รับผลที่ตามมาเอาเอง เข้าใจกันแล้วใช่ไหม”

ทุกคนพยักหน้าขานรับ ผู้อาวุโสชุดดำหมุนฝ่ามืออย่างรวดเร็ว ท้องฟ้ามืดลงทันที

เหมือนมีพลังอะไรบดบังแสงบนท้องฟ้า หลังจากนั้นอักษรยันต์ที่ผู้อาวุโสชุดดำโยนออกมารอบหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เริ่มส่องแสง

แสงสว่างขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายส่องสว่างทุกสิ่งทุกอย่าง!

“ไปเถอะ!”

ผู้อาวุโสชุดดำสะบัดแขนเสื้อเบาๆ ผู้ฝึกชี่เจ็ดคนเหาะออกไปทันที

ลู่ฝานมองรอบๆ แล้วพูดว่า “เริ่มแล้วเหรอ สู้ได้ตามใจชอบเลยเหรอ”

ผู้อาวุโสชุดดำตบด้านหลังลู่ฝานแล้วพูดว่า “ใช่ ไปเถอะไอ้หนุ่ม ให้ฉันได้เห็นว่านายมีความสามารถอะไรบ้าง!”

ฝ่ามือมีพลังเบาๆ ลู่ฝานเหาะออกไปไกล

ห้าธาตุสรวงสวรรค์ทั้งหมดในประเทศตันเซิ่งเปิดออกอีกครั้ง

พวกผู้ฝึกชี่ส่งเสียงเชียร์ กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขแล้วหาที่นั่งชม ในเวลาเดียวกันก็ตะโกนว่า “เริ่มแล้วๆ การประลองรอบสองจะประลองด้วยวิธีไหนกัน”

“เอ๊ะ เหลือแค่แปดคนนี้แล้วเหรอ ทำไมพวกเขาแยกกันล่ะ”