บทที่ 1605

หน้าประตูหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์

ผู้อาวุโสของห้าตระกูลใหญ่ รวมถึงผู้อาวุโสชุดดำนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ด้านหน้าพวกเขามีห้าธาตุสรวงสวรรค์ปรากฏอยู่ในสายตา

ม่านแสงแบ่งเป็นสามส่วน เห็นการเคลื่อนไหวของพวกลู่ฝาน พวกสุ่ยหมิงคง พวกมู่จึฉีทั้งหมด

ผู้อาวุโสตระกูลมู่ ตระกูลถู่และตระกูลจินหัวเราะอย่างมีความสุขสุดๆ

ผู้อาวุโสตระกูลมู่พูดว่า “รู้ว่าควรผูกมิตรตอนไหน เข้าใจว่าสถานการณ์ไม่เข้ากับปัจจุบัน เด็กพวกนี้ฉลาดกว่าเราในตอนนั้นเยอะเลย!”

ผู้อาวุโสตระกูลจินพยักหน้าพูดว่า “ใช่ การวิเคราะห์ของจินอีหมิงดีมาก ตอนนี้โจมตีตระกูลสุ่ยก่อนเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง ฉันภูมิใจสุดๆ นี่คือศิษย์ที่ฉันอบรมสั่งสอนมา”

ผู้อาวุโสตระกูลถู่มองผู้อาวุโสสี่ตระกูลสุ่ยแล้วพูดว่า “ตาเฒ่าสี่ของตระกูลสุ่ย คราวนี้ตระกูลสุ่ยของพวกนายซวยแล้ว”

ใบหน้าผู้อาวุโสสี่ของตระกูลสุ่ยเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ไม่มีความตึงเครียดสักนิด กรอกน้ำเต้าใส่เหล้าใส่ปากพลางพูดว่า “พวกเขาเนี่ยนะจะจัดการสุ่ยหมิงคง ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว!”

สีหน้าผู้อาวุโสคนอื่นไม่สู้ดีเล็กน้อย แต่ละคนส่งเสียงหึออกมาเบาๆ

มีเพียงผู้อาวุโสสามของตระกูลหั่วที่สีหน้าปกติ แต่นัยน์ตาเขาแอบกังวลเล็กน้อย

“หั่วหลงชิ่ง หั่วหลงชิ่ง อย่าใช้อารมณ์เด็ดขาด!”

ผู้อาวุโสสามเคาะนิ้วเบาๆ มองหั่วหลงชิ่งในม่านแสงแล้วพึมพำ