บทที่ 1611

เปลวเพลิงพลุ่งพล่าน จานค่ายกลเปลวไฟลวงตาที่ลู่ฝานโยนออกมา ปล่อยค่ายกลเผาสวรรค์ระดับสิบออกมาทันที หุ่นเชิดร้อนระอุสองตัวส่งเสียงคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าไปฆ่าพวกจินอีหมิง

เมื่อเห็นลู่ฝานใช้วิธีไร้ยางอายแบบนี้ นัยน์ตาพวกจินอีหมิงฉายแววประหลาดทันที

มู่จึฉีกัดฟันพูดว่า “ในมือไอ้หมอนี่ยังมีของดีอีกไม่น้อย!”

มือบีบวิชา ทั้งสามคนเปลี่ยนพลังฟ้าดินเป็นรูปสัตว์อสูรทันที

แรดทลายฟ้าปรากฏอยู่ข้างหน้าจินอีหมิง บนเขาข้างเดียวมีสายฟ้ากะพริบอยู่ ลำตัวเต็มไปด้วยแสงสีทอง

ดอกไม้เจ็ดสีปรากฏตรงหน้ามู่จึฉี กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่ว ทุกที่ที่ผ่านไปอากาศว่างเปล่าพังทลาย

มังกรบินเกล็ดหินขนาดใหญ่ปรากฏตรงหน้าถู่ห่วง เงยหน้าคำรามขึ้นฟ้า บนตัวมีวงแสงหนาสีเหมือนดิน แฝงไปด้วยพลังแห่งผืนดินทั่วทุกตารางนิ้ว!

สัตว์อสูรฟ้าดินลวงตาทั้งสามตัวไม่กลัวค่ายกลเผาสวรรค์ กระโจนเข้าไปหาหุ่นเชิดร้อนระอุทั้งสองตัวอย่างดุดัน

เงาขนาดใหญ่มืดฟ้ามัวดินเต็มสองตาทุกคน

ลู่ฝาน สุ่ยหมิงคง รวมถึงสุ่ยโม่หรานเริ่มบีบวิชา รวบรวมพลังฟ้าดิน

วิชาสัตว์เทพปราบมาร เสือขาวจุติ!

ลู่ฝานแผดเสียงเบาๆ พลังชี่ทั้งตัวกลายเป็นรูปร่างเสือขาวอย่างรวดเร็ว

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลองใช้วิชาสัตว์เทพปราบมาร นัยน์ตามีไฟลุกโชน เขาอยากรู้ว่าผลเป็นยังไง!

การกระทำของสุ่ยหมิงคงกับสุ่ยโม่หรานเหมือนกัน

“วิชารวมทะเลลวงตา คลื่นโหมซัดอย่างบ้าคลั่ง!”

ทันใดนั้นมีคลื่นกระเพื่อมออกมาจากรอบตัวทั้งสองคน

น้ำกระเพื่อมท่ามกลางพลังฟ้าดิน ไม่นานก็ทำให้พลังฟ้าดินเกิดการกระเพื่อมตามไปด้วย

เมื่อคลื่นกระเพื่อมเป็นวงกว้างไกลออกไปเรื่อยๆ การเคลื่อนไหวของพลังฟ้าดินก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อคลื่นกระเพื่อมมาข้างหุ่นเชิดร้อนระอุที่กำลังต่อสู้อยู่ ก็กลายเป็นคลื่นยักษ์ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คลื่นระเบิดพลังฟ้าดิน