บทที่ 1618

ตอนสู้กับพวกเขาเมื่อกี้ สุ่ยหมิงคงใช้แค่วิชาจมน้ำสามพันที่ได้จากหอสวรรค์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่แล้ว

นัยน์ตามีประกายสีฟ้า สุ่ยหมิงคงพูดว่า “มู่จึฉี วันนี้ฉันจะไว้ชีวิตนาย เห็นแก่ที่นายกับฉันเป็นลูกหลานห้าตระกูลใหญ่!”

มู่จึฉีแผดเสียงดัง “น่าขำ แม้ตอนนี้พลังฉันใกล้หมด แต่นายก็บาดเจ็บสาหัสเหมือนกัน แค่ลมหายใจเฮือกสุดท้ายเท่านั้น นายเอาอะไรมามั่นใจว่าจะชนะฉันได้”

พูดพลาง ใบหลิวออกมาจากแขนเสื้อของมู่จึฉี

นี่คือหลิวฟ้าหมื่นปีของตระกูลมู่ เป็นสมบัติที่ใช้พลังธาตุไม้บริสุทธิ์ในการหล่อเลี้ยง ถ้ากลั่นเป็นเครื่องรางจะมีอานุภาพไม่สิ้นสุด

มองใบหลิวในมือมู่จึฉี ด้านบนเต็มไปด้วยอักษรยันต์ เห็นได้ชัดว่ากลั่นมาแล้ว

เมื่อเอาใบหลิวออกมา พลานุภาพของมู่จึฉีเพิ่มขึ้นมาก

พลังชี่ที่เบาบางไม่เพียงพอเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นแน่นหนาทันที

สุ่ยหมิงคงส่ายหน้าหัวเราะ “ดูเหมือนนายยังไม่เข้าใจสินะว่านายกับฉันแตกต่างกันมากขนาดไหน!”

เมื่อพูดเช่นนี้ สุ่ยหมิงคงดีดลงบนขวดทรงพลังเบาๆ

ทันใดนั้นมีน้ำพ่นออกมาจากขวด จู่ๆ รอบตัวทั้งสองคนเต็มไปด้วยประกายน้ำสีฟ้า

มู่จึฉียังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ก็จมอยู่ในประกายน้ำแล้ว

มู่จึฉีจะปล่อยวิชาออกมา แต่เขาเห็นพลังชี่ของตัวเองโดนประกายน้ำสีฟ้าดูดไปจนหมด

นี่มันน้ำธรรมดาที่ไหนกันล่ะ นี่มันวิชาน่ากลัวที่สามารถละลายพลังชี่คนอื่นชัดๆ

สุ่ยหมิงคงพูดอย่างเฉยเมย “น้ำทรงพลัง พลังล่องหน วิชาคลื่นมหาสมุทร รวมตัว!”

เมื่อพูดคำสุดท้ายออกมา มันกลายเป็นความจริงทันที สายน้ำด้านหน้ารวมตัวกัน

วิชาเคลื่อนไหวตามคำพูด ประกายน้ำน่ากลัว

มู่จึฉีพยายามจะดิ้นทุรนทุราย แต่ประกายน้ำสีฟ้ายุบลงไปเหมือนแอ่งน้ำ ค่อยๆ กลืนกินเขา

มู่จึฉีระเบิดพลังชี่ตัวเองออกมาไม่หยุด แต่พลังเหล่านั้นเป็นเพียงคลื่นเล็กๆ ท่ามกลางประกายน้ำสีฟ้าเท่านั้น

มู่จึฉีอ้าปากค้าง สุดท้ายเขาจมหายไปในประกายน้ำสีฟ้า