บทที่ 1688

แต่เมื่อคิดกลับกัน ไม่น่าเป็นไปได้ ขนาดประมุขประเทศตันเซิ่งยังเพิ่งไปสวรรค์ชั้นแปด คนพวกนี้ที่อยู่ข้างนอกจะรู้เรื่องอะไร

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ลู่ฝานกลอกตาไปมาแล้วตะโกนว่า “สัตว์อสูรในสวรรค์ชั้นเจ็ดบ้าคลั่ง ฝ่าบาทให้ฉันมาแจ้งทุกคนว่าเตรียมเครื่องรางจับสัตว์อสูร เข้าไปจับสัตว์อสูรในสวรรค์ชั้นเจ็ด!”

เพียงประโยคเดียวทำให้ผู้ฝึกชี่ทั้งหมดพูดคุยกัน

ผู้อาวุโสสามอ้าปากเล็กน้อย ตะโกนพูดกับลู่ฝานว่า “ลู่ฝาน ฝ่าบาทบอกให้นายออกมาแจ้งเหรอ”

ลู่ฝานมองผู้อาวุโสสามแล้วพูดเสียงดัง “ใช่ ตอนนี้ฝ่าบาทกำลังสู้กับสัตว์อสูรพวกนั้น ศพสัตว์อสูรกับสมุนไพรเต็มไปหมด ทุกคนรีบเตรียมของไปช่วยฝ่าบาทเถอะ!”

คำพูดของลู่ฝานทำให้พวกผู้ฝึกชี่สีหน้าเปลี่ยนไป

“ศพสัตว์อสูรกับสมุนไพรเต็มไปหมดงั้นเหรอ”

“พระเจ้า งั้นก็แสดงว่า......”

“เร็ว ผู้ฝึกชี่ที่พาเครื่องรางผนึกมาด้วย ตามฉันเข้าไปในสวรรค์ชั้นเจ็ด คนที่ไม่มีรีบกลับไปเอาเร็วๆ!”

กลุ่มคนส่งเสียงโหวกเหวก ทันใดนั้นกลุ่มผู้ฝึกชี่ชุดขาวพุ่งเข้าไปก่อน

ด้านนอกมีผู้อาวุโสสองสามคนยังไม่เชื่อ รออยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ห้าธาตุสรวงสวรรค์ปรากฏขึ้น จากนั้นถามเสียงดังว่า “สถานการณ์ข้างในเป็นยังไงบ้าง”

ผู้ฝึกชี่ชุดขาวคนหนึ่งรีบตอบว่า “เป็นอย่างที่ลู่ฝานพูด ศพสัตว์อสูรเต็มไปหมด ยังไม่เห็นเงาฝ่าบาทเลย!”

เมื่อยืนยันเรื่องนี้ ผู้ฝึกชี่ที่เหลือพากันพุ่งเข้าไปในสวรรค์ชั้นเจ็ดทันที

ลู่ฝานค่อยๆ เหาะออกมาจากน้ำตกทะเลเมฆ ตอนนี้เขาไม่รีบไม่ร้อน

จู่ๆ ลู่ฝานเห็นเงาผู้อาวุโสสามท่ามกลางกลุ่มคน

ตอนนี้ผู้อาวุโสสามเหาะเข้ามา กระชากลู่ฝานออกมา หลีกทางให้พวกผู้ฝึกชี่ที่เหาะเข้าไปในสวรรค์ชั้นเจ็ด