บทที่ 169

ลู่ฝานใช้แรงในมือ ค่อยๆ เอาเคล็ดวิชาในอัคคีทุคติออกมา อัคคีทุคติอันน่ากลัวไม่ได้ทำร้ายลู่ฝานมากนัก

ปราณชี่ของลู่ฝาน มีความทนทานเหนือพลังปราณ บวกกับผิวหนังเผ่ามังกรและกายทองไฟอาบ อัคคีทุคติทำให้ลู่ฝานรู้สึกร้อนมือเท่านั้น

หานเฟิงรีบลุกขึ้นมา มองลู่ฝานเอาเคล็ดวิชาบู๊ออกมา

ตอนเอาเคล็ดวิชาบู๊ออกมา อัคคีทุคติหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหมือนภาพลวงตา ลู่ฝานมองปกเคล็ดวิชาบู๊ อ่านออกเสียงออกมาว่า "วิชาคล่องกาย"

หานเฟิงชะโงกเข้ามา พลิกเคล็ดวิชาบู๊ไปหน้าสุดท้าย ชี้ลายสีเขียวสองแถบ แล้วพูดว่า "เคล็ดวิชาบู๊ของสถาบันสอนวิชาบู๊จะใช้ลายนี้เป็นเครื่องหมายของเคล็ดวิชาบู๊ สีแบ่งออกเป็นสี่สี คือเหลือง เขียว แดงและทอง สีเขียวหนึ่งแถบเป็นระดับทิพย์ขั้นต่ำ สองแถบเป็นเคล็ดวิชาบู๊ ระดับทิพย์ขั้นกลาง สามแถบถึงจะเป็นระดับทิพย์ขั้นสูง ถ้าเป็นเคล็ดวิชาบู๊ระดับดินจะเป็นลายสีแดง"

ลู่ฝานพยักหน้าเข้าใจ

ถือเคล็ดวิชาบู๊เล่มนี้ในมือ เตรียมจะหาอีกเล่ม

แต่ขณะนั้น หุ่นสีเงินขนาดใหญ่ส่งเสียง หันหัวล้านสีเงินแวววาว พร้อมพูดเสียงดังก้อง "ในแต่ละชั้น แต่ละคนได้เคล็ดวิชาบู๊เพียงเล่มเดียวเท่านั้น ถ้านายไม่ต้องการเล่มนี้ โปรดทิ้งไป แล้วค่อยเลือกเล่มอื่น"

ลู่ฝานส่งเสียงตอบรับ เตรียมจะโยนเคล็ดวิชาบู๊ทิ้งไป

แต่ขณะนั้น เสียงของชายหญิงข้างๆ ดังขึ้น "เดี๋ยวก่อน"

ลู่ฝานหันไปมองทั้งสองคน แล้วพูดว่า "มีอะไร"

ผู้หญิงกับผู้ชายเดินเข้ามา ผู้ชายพูดว่า "ฉันจินเฟยหยู่แห่งคณะฟ้าร้อง เธอคือเฟิ่งหวาแห่งคณะศิงขร คิดว่านายคงเคยได้ยินชื่อเราสองคน"

ลู่ฝานพูดอย่างราบเรียบว่า "ลู่ฝานแห่งคณะหนึ่งเดียว เขาคือหานเฟิงศิษย์พี่ฉัน ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้จักทั้งสองท่านจริงๆ พวกนายมีอะไรหรือเปล่า"