บทที่ 1691

เมืองตันเซิ่ง

ตัวของลู่ฝานปรากฏใจกลางเมือง สะบัดมือเอาเสื้อตัวเองทิ้งไว้ด้านข้าง

ตอนนี้ลู่ฝานเปลี่ยนชุดอื่นแล้ว อีกทั้งยังใช้เคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่าง กล้ามเนื้อผิวหนังทั้งตัวแปรเปลี่ยนเป็นเลือนราง

รูปร่างหน้าตาของลู่ฝานเปลี่ยนไปอย่างมาก

พวกเคล็ดวิชาบู๊จะยกระดับขึ้นตามวิทยายุทธเสมอ

อย่างเช่นเคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่าง พูดขึ้นมาตั้งแต่เข้ามาในประเทศตันเซิ่ง ลู่ฝานใช้มันมาตลอด

หลังจากเขาเข้าสู่วิถี เขาเข้าใจเคล็ดวิชานี้ถ่องแท้ขึ้น แม้ยังห่างจากการกลายร่างจากคนเป็นสิ่งของอีกเยอะ แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาได้อย่างสบายๆ

ลู่ฝานรีบเดินไปนอกเมือง

ฝีเท้าไม่ช้าไม่เร็ว ดูเหมือนกำลังเดินเล่นอยู่

อันที่จริงเรื่องหลบหนีคือวิชาความรู้อย่างหนึ่ง

ให้ความสำคัญกับหนึ่งประโยคที่ว่า กล้าหาญ ละเอียดรอบคอบ ก้าวเดินช้าๆ

ลู่ฝานเชื่อว่ารูปร่างหน้าตาแบบนี้ ถึงมีคนหาเขาเจอก็ไม่มีทางจำเขาได้

เพราะเคล็ดวิชาบู๊สรรพสิ่งไร้รูปร่างของเขา อาศัยการเปลี่ยนแปลงผิวหนัง กล้ามเนื้อและกระดูก เพื่อบรรลุจุดประสงค์ในการปลอมตัว

แต่ไม่ใช่วิชาพรางตาของผู้ฝึกชี่!

ด้วยเหตุนี้ ถ้าผู้ฝึกชี่ในประเทศตันเซิ่งที่รู้จักแต่วิชาจำเขาได้คงเป็นเรื่องแปลกมาก

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขากังวลคือประตูเมืองตันเซิ่งปิดแล้ว นี่เป็นปัญหาแล้ว!

ลู่ฝานมาที่ประตูเมืองอย่างรวดเร็ว ตอนนี้ประตูเมืองกลับเปิดกว้าง ไม่มีอะไรผิดปกติเลย

ลู่ฝานถอนหายใจเบาๆ ดูเหมือนพวกประมุขประเทศตันเซิ่งไม่ได้รู้ตัวเร็วขนาดนั้น

แบบนี้ดีสุดๆ ไปเลย ลู่ฝานเดินออกจากเมืองอย่างรวดเร็ว

นอกเมืองเป็นที่รกร้างไร้ผู้คน มีเพียงพลังฟ้าดินเคลื่อนไหวอยู่มากมาย