บทที่ 1708

กำแพงนั้นเต็มไปด้วยพลังเรียบง่ายและหนาแน่น เหมือนมีวิถีมากมายอยู่ในนั้น แต่ก็เหมือนไม่มีวิถีแฝงอยู่สักนิด

สองคำผุดขึ้นมาในใจลู่ฝาน

“หุ้นตุ้น!”

ใช่แล้ว นี่คือหุ้นตุ้น

เขาเพิ่งเข้าใจว่าสิ่งที่เรียกว่าหุ้นตุ้นเหมือนกับวิถีแห่งสวรรค์ อยู่รอบตัวเขาตลอดเวลา แต่มนุษย์หาวิธีเข้าไปหุ้นตุ้นยากมาก

จู่ๆ ลู่ฝานรู้สึกว่าพลังแข็งแกร่งพุ่งทำลายทุกอย่าง ขัดขวางไม่ให้เขาทำความเข้าใจวิถีต่อ

ลู่ฝานฟันกระบี่ออกมาเอง!

เหมือนเขาไม่ได้โจมตีกระบี่นี้ออกมา แม้มือเขาเคลื่อนไหว แต่ใจเขาไม่ได้เคลื่อนไหว

กระบี่หนักไร้คมวาดเป็นเส้นโค้งอย่างประหลาด เพียงพริบตาเดียวอากาศเวิ้งว้างแตกร้าว วิถีรอบๆ เริ่มวนเวียนบนกระบี่ กลายเป็นพลังน่ากลัว

ภายในนั้น วิถีแห่งชีวิตที่ลู่ฝานสามารถควบคุมได้ดูสะดุดตาที่สุด จนกระทั่งกระบี่หนักไร้คมมีแสงสีขาวของวิถีแห่งชีวิต

“กระบี่แห่งเต๋า!”

ลู่ฝานพูดพึมพำ

กระบี่ไร้หัวใจ กระบี่ไร้ความอยาก กระบี่ไร้ความหวัง!

ลู่ฝานที่ใกล้ทำความเข้าใจได้แล้ว กระบี่นี้แม้แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ

ทำไมแสงกระบี่ถึงเคลื่อนไหวเต๋าแห่งฟ้าดิน

ทำไมวิถีมากมายถึงวนเวียนอยู่บนกระบี่เขา

ทำไมปราณชี่ในตัวเขาถึงโดนเผาผลาญไปจนหมด แม้แต่พลังแห่งโลกก็เบาบางลงด้วย

ลู่ฝานไม่เข้าใจ แต่ก็ยังใช้ออกมา

ตูม!

อากาศเวิ้งว้างระเบิดแล้ว

เหมือนภาพหยุดลงที่วินาทีนี้ ฟ้าดินหยุดเคลื่อนไหว ณ วินาทีนี้

ผู้ฝึกชี่นับไม่ถ้วนเหาะไปด้านหลัง แสงระเบิดทำให้พวกเขาหลับตาลงทันที ร่างกายก็ชะงักไปด้วย

พลังสองพลังปะทะกัน กลายเป็นการระเบิดของพลัง แต่ตอนนี้ทุกอย่างหยุดนิ่ง

“ชีวิตย้อนกลับ!”

เสียงหนึ่งดังขึ้นชัดเจน