บทที่ 1742

เมื่อเห็นว่าไม่สามารถเลี่ยงการต่อสู้ได้ จู่ๆ มีแสงพุ่งขึ้นบนฟ้าไม่ไกล

แสงสีดำเหมือนเสาแสง ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนอันน่ากลัว

เมื่อชายหน้ากากเงินได้ยินเสียงโหยหวน เขาหรี่ตาลงทันที

พลังบนตัวหายไป รีบตะโกนใส่พวกลู่ฝานว่า “รีบไปรวมตัวเร็ว ขืนช้าระวังพวกนายจะไม่รอด!”

เมื่อพูดจบ ชายหน้ากากเงินเหาะไปทางเสาแสงทันที ผู้ฝึกชั่วร้ายที่เหลือไม่พูดอะไรสักคำ รีบมุ่งหน้าไปทันที

ลู่ฝานถอนหายใจยาว เกือบต้องสู้กันแล้ว จากที่หนานกงสิงพูด ถ้าสู้กันขึ้นมา เขาไม่สามารถซ่อนพลังได้

ยังดีที่ครั้งนี้โชคดี!

ตามพวกผู้ฝึกชั่วร้ายเข้าไป ตอนนี้ลู่ฝานเห็นผู้คนหลากหลายรอบตัว ถึงขั้นที่มีบางส่วนที่ลู่ฝานไม่รู้ว่าจะเรียกว่าคนได้ไหม

อย่างเช่นเจ้าอ้วนที่เหมือนเอาเนื้อเละๆ มากองรวมกัน มีตาเดียว แขนเดียว แขนซ้ายคือโซ่เหล็กสีดำ เดินลากไปมาอยู่บนพื้น

อย่างเช่น ผู้ชายไม่มีหัวที่อยู่ด้านหลัง เขาขี่ม้าเปลวไฟ ชุดคลุมดำบนตัวเต็มไปด้วยเลือด มือขวาถือมีดขนาดใหญ่

สามารถเห็นสิ่งแปลกประหลาดหายากได้ที่นี่

อีกทั้งพลังของคนพวกนี้ไม่ธรรมดาเลย อย่างน้อยก็เข้าสู่วิถีหมดแล้ว ไม่มีใครอ่อนแอเลย!

เมื่อลองนับดู รอบๆ มีคนหลายร้อยเกือบพันคน

คิดไม่ถึงเลยว่าหน่วยย่อยธรรมดาๆ ของผู้ฝึกชั่วร้ายจะมียอดฝีมือเยอะขนาดนี้ เดิมทีลู่ฝานคิดว่าหลังจากสงครามขจัดมาร พลานุภาพของผู้ฝึกชั่วร้ายจะลดลงมาก เรียกได้ว่าพอถูไถไปตามเรื่องแค่นั้น

แต่ตอนนี้เหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นแล้ว

แค่เขตโลหิตแห่งนี้ก็ไม่ด้อยไปกว่าประเทศหนึ่งเลย ลู่ฝานแอบเดาว่าพละกำลังของผู้ฝึกชั่วร้ายทั้งใต้หล้าจะยิ่งใหญ่ขนาดไหนกันนะ