บทที่ 1791

“ฮ่าๆ เฉาจิน นายมาช้าจริงๆ สามวันนี้นายนอนอกสาวอยู่หรือไง”

“ฉันว่านายทำหน้าที่รองหัวหน้าจนสุดทางแล้วล่ะ มาเป็นเทวทูตหน่วยที่ 23 ของฉันดีกว่า”

“ดูจากสภาพน่าเวทนาของนาย แม้แต่เรือข้ามฟากนายก็นั่งไม่เป็นแล้วเหรอ”

“หนุ่มน้อยข้างนายคือใครล่ะ”

......

พวกผู้ฝึกชั่วร้ายวิจารณ์หนานกงสิง หัวเราะร่าไม่หยุด

ตอนนี้ลู่ฝานเพิ่งเห็นทุกอย่างของที่นี่อย่างชัดเจน

ที่นี่น่าจะเป็นใต้ดินลึกสักแห่ง หินลาวาสีแดงไหลอยู่รอบๆ รวมถึงหินสีดำทนทานใต้เท้าเขา บอกเขาได้ว่าที่นี่ต้องลึกมากแน่นอน

ด้านหลังโต๊ะหินลาวาขนาดใหญ่ มีประตูหินหนึ่งบาน

ด้านบนมีออร่าปีศาจรุนแรง รวมถึงอักษรยันต์สีเลือดแสนประหลาด ระบุให้เห็นอย่างชัดเจนว่าที่นี่คือถิ่นของผู้ฝึกชั่วร้าย ไม่แน่อาจมีผู้ฝึกชั่วร้ายจำนวนมากอาศัยอยู่ในนั้น

ประตูหินปิดอยู่ แง้มออกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น กลิ่นอายความชั่วร้ายพุ่งออกมาจากด้านในปะทะเข้ากับใบหน้า

หนานกงสิงกับลู่ฝานเดินไปข้างหน้า โต๊ะหินลาวาตัวนี้ใหญ่จริงๆ นั่งข้างๆ ได้เป็นพันคน

ตรงเก้าอี้หัวหน้า ผู้หญิงเคาะโต๊ะเบาๆ แล้วพูดว่า “เงียบ เฉาจิน ในเมื่อนายมาทัน ฉันก็ไม่ว่าอะไรนาย แต่นายมาช้าสามวัน ฉันต้องการคนสามพันคนจากหน่วยที่ 15 ของนาย คงไม่มีปัญหาใช่ไหม!”

หนานกงสิงอ้าปากหวอ เขายังไม่รู้เลยว่าหน่วยที่ 15 อยู่ที่ไหน

แต่เขาก็พยักหน้าพูดว่า “ไม่มีปัญหา”