บทที่ 1839 พบกันระหว่างทาง

ในป่าภูเขาที่เงียบสงบ เงาของต้นไม้ร่ายรำเฉิบๆ

สายลมอบอุ่น ท้องฟ้าสีฟ้าเมฆสีขาว

แสงอาทิตย์สาดส่องท่ามกลางเงาต้นไม้ที่มีรอยด่าง และฝูงนกก็โบยบินบนท้องฟ้า

ลู่ฝานกับฮ่วนเย่ว์เดินเคียงข้างกัน มุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึก

ขณะที่เดินไปด้วย ลู่ฝานก็พูดคุยไปด้วย: “มองไม่ออกเลย ไม่นึกเลยว่าเธอจะเป็นคนของหอฝึกสัตว์ คุณหนูใหญ่ของหอฝึกสัตว์อย่างสง่าผ่าเผย ทำไมถึงได้หนีไปที่แดนตะวันออก? ทัศนาจรโลกเหรอ?”

ฮ่วนเย่ว์เงยหน้าขึ้นพูดว่า: “ฉันไม่ใช่คุณหนูใหญ่อะไรนั่นหรอก เป็นแค่ลูกๆหลานๆธรรมดาของในสำนักเท่านั้นเอง คนอย่างฉันที่ไม่ได้มุ่งเน้นไปที่การฝึกฝน ก็ต้องไปอยู่ตามสถานที่ต่างๆในสี่โลก เพื่อฝึกฝนทุกที่ จนกว่าตระกูลจะเรียกใช้งาน หรือว่าหลังจากเข้าสู่เต๋า ถึงจะกลับมาในสำนักได้”

ลู่ฝานจ้องมองฮ่วนเย่ว์ไม่กี่ครั้งแล้วพูดว่า: “เธอก็ก้าวเข้าสู่ปราณฟ้าแล้วไม่ใช่เหรอ?”

ฮ่วนเย่ว์เท้าเอวพูดว่า: “ทำไม ไม่ได้เหรอ ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของนายพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็ไม่ให้ฉันก้าวหน้าบ้างเหรอ?”

ขณะที่พูดไป ฮ่วนเย่ว์ยื่นมือออกไป หยิกแขนของลู่ฝาน

ทันใดนั้น กล้ามเนื้อของลู่ฝานดีดตัวขึ้นเอง แขนของฮ่วนเย่ว์ก็เด้งออกไปในทันที และมองไปที่ลู่ฝานด้วยสายตาเปล่งประกายว่า: “ความแข็งแกร่งของนายก้าวหน้ามากจริงๆ ร่างกายทรงพลังถึงขั้นนี้”

ลู่ฝานพูดว่า: “ช่วยไม่ได้ ถ้าความแข็งแกร่งพัฒนาได้ไม่เร็ว ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองตายไปกี่ครั้งแล้ว นี่เกิดจากการถูกบีบออกมา”

ฮ่วนเย่ว์พูดอย่างงยิ้มแย้มว่า: “งั้นตอนนี้นายอยู่แดนอะไร? แดนปราณฟ้าชั้นห้า ชั้นหก หรือว่าชั้นเจ็ด?”

ลู่ฝานพูดด้วยรอยยิ้ม: “เธอเดาดูสิ”

ฮ่วนเย่ว์ยื่นนิ้วทั้งห้าออกมาและพูดว่า: “ชั้นห้า อย่างน้อยน่าจะต้องเป็นขั้นสมบูรณ์หนึ่งแล้ว ไม่อย่างนั้นผู้คุมกันที่หนานกงสื่อพามาเมื่อกี้นี้ นายไม่มีทางจัดการได้ง่ายดายขนาดนั้น”

ลู่ฝานพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เธอเดาอีกสิ”

ฮ่วนเย่ว์ปิดปากพูดว่า: “หรือว่าเป็นชั้นเจ็ดจริงๆเหรอ? พระเจ้า นายฝึกฝนได้ยังไงกันแน่ ฉันเพิ่งเข้าสู่แดนปราณฟ้าไม่นาน นายใกล้จะทำได้ถึงร่างกายอมตะ มีหลักธรรมชาติแห่งสวรรค์อยู่หรือเปล่า!”

ลู่ฝานยิ้มไม่ได้พูดอะไร ถ้าหากเขาบอกฮ่วนเย่ว์ในเวลานี้ เขาเกือบจะกึ่งแดนอริยปราชญ์ คาดการณ์ว่าจะทำให้เธอตกใจแทบแย่นะ

ลู่ฝานไม่อยากพูดเรื่องนี้ต่อ ยื่นมือชี้ไปข้างหน้าพูดว่า: “เธอแน่ใจว่าทางนี้คือไปประตูแห่งสี่โลก?”

ฮ่วนเย่ว์พูดว่า: “ใช่สิ ฉันมีแผนที่ ไม่มีทางผิด ถนนเส้นนี้เป็นทางลัด สามารถที่จะไปถึงประตูแห่งสี่โลกด้วยความเร็วที่เร็วที่สุด”

ลู่ฝานมองดูไข่มุกที่ฮ่วนเย่ว์เอาออกมา พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้เดินมั่วซั่วก็พอ!

ทั้งสองพูดคุยไปด้วย เดินไปข้างหน้าไปด้วย

เจ้าดำบนไหล่ของลู่ฝาน ทำหน้าทะเล้นใส่เสี่ยวหยุนที่อยู่ข้างหลังอย่างต่อเนื่อง

เสี่ยวหยุนตลกจนหัวเราะคิกคัก ต่อจากนั้นหยิบอาหารรูปสี่เหลี่ยมออกมาจากแขนเสื้อ

เมื่อได้ยินกลิ่น ดวงตาของเจ้าดำก็เบิกกว้างในทันที จากนั้นก็กระโดดลงจากไหล่ของลู่ฝานในทันที และฉวยอาหารไปในอึดเดียว

ฮ่วนเย่ว์มองดูการกระทำของเจ้าดำ และพูดด้วยรอยยิ้ม: “ดูเหมือนว่ามันจะพบอาหารฟางหอฝึกสัตว์ของพวกเรา”

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูดว่า: “อาหารฟาง? นั่นคืออะไร?”

ฮ่วนเย่ว์พูดว่า: “อาหารสำหรับสัตว์โดยเฉพาะ อร่อยมาก นายจะลองดูมั้ย”

มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าของฮ่วนเย่ว์

ลู่ฝานพูดด้วยรอยยิ้ม: “ไม่จำเป็นต้อง ฉันเห็นเจ้ากินได้มีความสุขมาก”

เจ้าดำกระโดดกลับไปที่ไหล่ของลู่ฝาน มอบของขวัญล้ำค่าเหมือนกับอาหารฟางที่ตัวเองกินไม่หมดให้กับลู่ฝาน

เมื่อลู่ฝานได้กลิ่น และพบว่าอาหารฟางนี้ทำมาจากยาจริงๆ

ด้วยความสามารถกลั่นยาในตอนนี้ของเขา สามารถดมกลิ่นส่วนผสมยาหลักได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดูเหมือนจะเป็นยาบำรุงที่ยอดเยี่ยม!

ลู่ฝานส่งอาหารฟางคืนให้เจ้าดำ ส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม

ฮ่วนเย่ว์ก็หยิบอาหารฟางหลายอันออกมาให้เจ้าดำ ทำให้เจ้าดำมีความสุขจนตาหยีในทันที

เดินหน้าต่อไป ลุยป่า ปีนภูเขา กระโดดหน้าผา

ลู่ฝานกับฮ่วนเย่ว์เดินไปสองสามวันเต็มๆ ในที่สุดก็เห็นประตูแห่งสี่โลกจากระยะไกล

ประตูที่ตั้งอยู่ระหว่างยอดเขาทั้งสองนั้น สะดุดตาคน และดึงดูดมากจริงๆ

อักษรยันต์บนประตู ยังคงมองเห็นได้ชัดเจนแม้ในระยะไกลขนาดนั้น ยังคงสามารถมองเห็นได้อย่างคมชัด ยิ่งไปกว่านั้น ตราบใดที่ลู่ฝานมองข้ามไป ก็สามารถสัมผัสได้ถึงต๋าอันยิ่งใหญ่แห่งฟ้าดินที่มาบรรจบกันอย่างรวดเร็ว แฝงไปด้วยพลังที่ทำให้หายใจไม่ออก

ประตูที่ได้รับการสร้างสวรรค์และโลกเช่นนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่ฝานเห็น อดไม่ได้ที่จะแอบชื่นชม

เดินก้าวใหญ่ไปที่ประตูแห่งสี่โลก ในขณะนี้ ลู่ฝานก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ในป่า

ลู่ฝานขมวดคิ้วเล็กน้อย และพูดว่า: “ดูเหมือนว่าจะมีการต่อสู้ที่นั่น!”

ฮ่วนเย่ว์หันหน้ามองไปรอบๆ และพูดว่า: “ที่นี่ไม่ใช่ถนนทางการ ใครจะวิ่งมาต่อสู้ที่นี่?”

ขณะที่พูดอยู่นั้น ป่าสูงใหญ่ก็ระเบิดออกมาในทันที พลังเผด็จการกวาดล้างจากรอบด้าน แมลงและสัตว์ร้ายที่อยู่รอบๆ ก็ถูกโยนทิ้งขึ้นไปในอากาศในทันที

ลู่ฝานตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ดึงตัวของฮ่วนเย่ว์กับเสี่ยวหยุนบินถอยไปข้างหลัง

พลังที่วงกลมนั้นแผ่ซ่านออกมา ก็กวาดล้างทุกสิ่งรอบตัวในทันที

ทันใดนั้น ลู่ฝานก็รู้สึกถึงพลังปราณที่เผด็จการพุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเขา

ทันใดนั้น เกราะเกล็ดมังกรบนตัวของลู่ฝานก็ถูกเปิดออก เกราะป้องกันห่อหุ้มฮ่วนเย่ว์กับเสี่ยวหยุนเข้าไป

ตูม! ตูม! ตูม!