บทที่ 1862 จุดเริ่มต้นของแผนร้าย (2)

ลู่ฝานมองผู้หญิงอย่างสงสัย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

จู่ๆ ผู้หญิงยื่นหน้ามากระซิบข้างหูลู่ฝานว่า “ในสำนักไม่ได้บอกเหรอว่าห้ามผู้ฝึกชั่วร้ายทิ้งชื่อไว้”

ลู่ฝานอึ้งไปครู่หนึ่ง เรื่องนี้เขาไม่รู้จริงๆ เรื่องนี้หนานกงสิงเป็นคนจัดการทั้งหมด พูดตามตรงว่าคนเป็นหัวหน้าสำนักอย่างเขา ไม่ค่อยรู้เรื่องในสำนักเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องเล็กๆ แบบนี้

ผู้หญิงเห็นใบหน้าลู่ฝานงุนงง ออร่าปีศาจแวบขึ้นมานัยน์ตา ลู่ฝานเห็นอย่างชัดเจน

ผู้ฝึกชั่วร้าย!

คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้ก็เป็นผู้ฝึกชั่วร้าย

ผู้หญิงพูดเสียงเบาว่า “นายคงเป็นไอ้ทึ่มที่ไม่รู้ข่าวสารอะไรเลยสินะ นายห้ามทิ้งชื่อไว้ รีบออกไปเถอะ”

ลู่ฝานจ้องผู้หญิงแล้วมองแท่นหิน

เขาพูดเสียงเบาว่า “ทำไมถึงทิ้งชื่อไว้ไม่ได้ล่ะ ห้ามผู้ฝึกชั่วร้ายร่วมการแข่งนานาประเทศเหรอ บอกฉันได้หรือเปล่า”

ลู่ฝานแอบเอายายัดใส่แขนเสื้อผู้หญิงหนึ่งขวด

ผู้หญิงเปิดขวดยาเบาๆ ดมกลิ่นยาครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย นัยน์ตามีความขบขัน

ดึงลู่ฝานมาด้านข้างแล้วกอดคอเขา เธอพูดเสียงเบาว่า “ขอโทษด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน แต่กฎของเบื้องบนเป็นแบบนี้ ใครกล้าทิ้งชื่อไว้ให้ฆ่าคนนั้น ฉันไม่อยากให้ไอ้ทึ่มที่เป็นคนใจกว้างอย่างนายตายคามือฉัน”

ผู้หญิงจงใจเบียดตัวลู่ฝาน

ดูจากสายตาคนภายนอก พวกเขากำลังจีบกันชัดๆ

ลู่ฝานมองแท่นหินแล้วดันผู้หญิงออกอย่างเฉยเมย “เอานามบัตรให้ฉันได้ไหม ฉันอยากเข้าไปซื้อของ”

ผู้หญิงเดินบิดเอวไปเอานามบัตร ลู่ฝานจ้องแท่นหินเขม็ง

สัญชาตญาณบอกเขาว่าแท่นหินนี้มีอะไรผิดปกติแน่ๆ

ผู้ฝึกชั่วร้ายห้ามแตะต้อง คนอื่นทิ้งชื่อไว้ได้ตามสบาย

ถ้าแค่ขัดขวางไม่ให้ผู้ฝึกชั่วร้ายเข้าร่วมการแข่งนานาประเทศ ไม่จำเป็นต้องทำเรื่องแบบนี้

ลู่ฝานคิดไม่ออกว่าแค่ทิ้งชื่อไว้ จะเกิดอะไรผิดปกติขึ้นเหรอ

ตอนเขากำลังรอนามบัตร ผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่คนหนึ่งพาคู่รักคู่หนึ่งเข้ามา

เป็นผู้หญิงกับผู้ชาย ผู้ชายหน้าตาดุดันดูมีอำนาจ

ผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก เดินไปยิ้มไป “พี่หนานเทียน วันนี้พี่ต้องซื้ออาวุธดีๆ ให้ฉันนะ ครั้งที่แล้วกระบี่อ่อนมาก ใช้ไม่ดีเลย!”

ผู้ชายที่ถูกเรียกว่าหนานเทียน ยิ้มแล้วพูดว่า “ได้ๆๆๆ ซื้อเลยๆๆ แค่น้องอวี๋ชอบ เราซื้อได้เลย น้องสาว ทิ้งชื่อไว้ตรงนี้ใช่ไหม”

ผู้ชายชี้แท่นหินแล้วใช้มือซ้ายดึงกระบี่ตัวเองออกมา

ผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่ที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “ใช่ สลักชื่อนายไว้ก็ถือว่าสมัครเรียบร้อย เราจะให้นามบัตรนาย”

ผู้ชายพยักหน้า ถือกระบี่แล้วเริ่มสลักชื่อตัวเองลงบนแท่นหิน

“เย่หนานเทียน!”

ลู่ฝานมองอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ขณะที่เย่หนานเทียนกำลังจะสลักชื่อเสร็จ ตัวเขาโงนเงนไปมาอย่างแรง

ทำให้ชื่อตัวสุดท้ายของเขาเขียนผิดจากคำว่าเทียนเป็นคำว่าอวี๋

เย่หนานเทียนชักมือกลับมา มองกระบี่ตัวเองอย่างอึ้งๆ แล้วพูดว่า “แปลกจัง”

สีหน้าลู่ฝานเปลี่ยนไปเล็กน้อย ไอ้หมอนี่คงไม่ได้เจออะไรใช่ไหม

ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ พูดว่า “คุณชายเขียนเสร็จแล้วใช่ไหม”

เย่หนานเทียนขมวดคิ้ว จู่ๆ เขาพยักหน้าพูดว่า “เขียนเสร็จแล้ว”

น้องอวี๋พูดว่า “นี่ยังเขียนไม่......”

น้องอวี๋ยังไม่ทันพูดจบ เย่หนานเทียนรั้งเธอไว้