บทที่ 1886 คิดบัญชี

ข้างในม่านแสง การต่อสู้ยังดำเนินต่อไป

ข้างนอกม่านแสง แน่นขนัดไปด้วยผู้คน

“หืม”

อยู่ดีๆ ตัวก็สั่นอย่างแรง ลู่ฝานขมวดคิ้วแล้วหันมองรอบๆ

หลิงเหยาถามอย่างงุนงง “มีอะไรเหรอ”

ลู่ฝานขมวดคิ้วพูดว่า “จู่ๆ ก็รู้สึกเย็นทั้งตัว เหมือนฉันโดนใครบางคนจับตามองอยู่”

หลิงเหยารีบหันมองรอบๆ แล้วพูดว่า “เรื่องใหญ่ไหม”

ลู่ฝานส่ายหน้าพูดว่า “ไม่รู้ แต่ยืนยันได้เลยว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ”

หลิงเหยาพูดว่า “งั้นนายรีบกลับก่อนไหม ตัวตนของนายไม่ธรรมดา อยู่ที่นี่ต่อต้องอันตรายแน่ๆ”

ลู่ฝานเห็นความกังวลบนใบหน้าหลิงเหยา เขายิ้มแล้วพูดว่า “ไม่ขนาดนั้นหรอก ผ่านอุปสรรคมาตั้งเท่าไรแล้ว ไม่เห็นต้องกลัวเรื่องเล็กน้อยแบบนี้เลย อย่าลืมสิ ตอนนี้ฉันเป็นหัวหน้าสำนัก คนทั่วไปทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”

หลิงเหยายิ้มบางๆ ใช้กำปั้นทุบลงบนอกลู่ฝานเบาๆ

ลู่ฝานเงยหน้ามองการต่อสู้ในม่านแสงต่อ

ตอนนี้ฉู่สิงกับธิดาเทพสู้กันถึงขั้นดุเดือดแล้ว

ทั้งสองสู้กันไปมาเป็นสิบกระบวนท่าแล้ว

คนวิทยายุทธระดับนี้ ถ้าไม่จัดการคู่ต่อสู้ด้วย 2-3 กระบวนท่า ก็สู้ยาวนานถึง 3 วัน 3 คืน ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดามาก

แต่เห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนไม่มีความคิดยื้อต่อนาน

ฉู่สิงยกกระบี่ยาวในมือ ตัวอักษรพุ่งขึ้นมาบนตัวเป็นพรวน

ลู่ฝานเคยเห็นศิษย์พี่ฉู่สิงใช้กระบวนท่านี้

นี่คือวิชากระบี่มังกรดำ เคล็ดวิชาบู๊ที่เป็นเอกลักษณ์ของเขานี่นา กระบี่สังหาร 16 อักษร!

แต่ตอนนี้ เมื่อศิษย์พี่ฉู่สิงใช้กระบวนท่านี้อีกครั้ง มันมากกว่า 160 ตัวอักษรแล้ว

ตัวอักษรมากมายเคลื่อนไหวตามวิชากายของศิษย์พี่ฉู่สิง

เมื่อโจมตีออกมาเต็มไปด้วยแสงปากว้า

ไท่อี่เสวียนสังหาร!

ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!

เกิดระเบิดติดต่อกันในม่านแสง จนทำให้ม่านแสงสั่นสะเทือน รู้เลยว่าอานุภาพของกระบวนท่านี้น่ากลัวขนาดไหน

ผู้ชมทุกคนเบิกตาโต พากันจ้องม่านแสงเขม็ง

ต้องยอมรับเลยว่าผู้ชมที่มาดูการประลองครั้งนี้ ส่วนใหญ่มาดูธิดาเทพประเทศเป่ยเสิน

ดูเจ้าพ่อทรงอิทธิพลพวกนี้สิ แต่ละคนน้ำลายย้อย นัยน์ตาเต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้ม

ดูการต่อสู้ไปพลาง ตะโกนไปพลาง

“คนสวยขนาดนี้ยังทำลง นี่มันคนป่าเถื่อนจากประเทศไหนกัน!”

“ให้สาวงามชนะไปเลย เด็กที่ถือกระบี่ยอมแพ้ไปเถอะ!”

“ฉันจะดูคนสวยซัดคนอื่น ไม่ใช่คนสวยโดนซัด!”

เสียงตะโกนดังขึ้นลงเหมือนระลอกคลื่น

ศิษย์พี่ฉู่เทียนเบิกตามองหานเฟิง “ด่าพวกเขาสิ บอกให้พวกเขาหุบปาก”

หานเฟิงพูดเสียงเบาว่า “เหนื่อยแล้ว ขอพักแป๊บ อีกทั้งพวกเขายังพูดมีเหตุผลมากด้วย”

ศิษย์พี่ใหญ่ตบหัวหานเฟิง

“มีเหตุผลบ้าอะไรกัน เดี๋ยวฉู่สิงกลับมา เขากระทืบนายแน่!”

ขณะกำลังพูด เงาคนสองคนค่อยๆ ปรากฏในม่านแสง

ทุกคนเพ่งมอง เห็นกระบี่ของฉู่สิงขวางอยู่ตรงลำคอของธิดาเทพประเทศเป่ยเสิน

“นังปีศาจ เธอแพ้แล้ว!”

ศิษย์พี่ฉู่สิงแววตาลุกโชน เขาพูดเสียงกังวาน

ตอนนี้แขนขวาของธิดาเทพประเทศเป่ยเสินมีเลือดไหลออกมา ลมหายใจไม่สม่ำเสมอ ดวงตาใสเต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก

ฉู่สิงขยับกระบี่เข้าไปใกล้คอของธิดาเทพอีก ปราณกระบี่แหลมคมทำให้คอของธิดาเทพเป็นแผล

“เธอยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ”