บทที่ 1895 ดาบมังกร

“โอ๊ย ฉันจะตายแล้ว!”

เมื่อคนนอกม่านแสงเห็นถังฮุยโยนมุกมังกรออกมาเหมือนลูกอมตั้งแต่เริ่ม

คนกลุ่มหนึ่งเอามือกุมหน้าอกแล้วล้มลงพื้น

“ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว สิ้นเปลืองมาก โหดเกินไปแล้ว!”

คนมากมายร้องไห้ออกมาทันที

คนทั่วไปอยากได้มุกมังกรสักเม็ด เป็นเรื่องที่ยากเย็นแสนเข็ญ เพราะสิ่งมีชีวิตอย่างมังกร ถึงอ่อนแอสุด นักบู๊ทั่วไปก็ไม่สามารถรับมือได้

ดูสิ่งที่ถังฮุยทำวันนี้สิ คนนับไม่ถ้วนรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นขอทานจากประเทศเล็กๆ ทันที

ขนาดองค์ชายประเทศใหญ่อย่างหนานกงสิงก็ยังไม่เคยเห็นวิธีที่ฟุ่มเฟือยขนาดนี้มาก่อน

หนานกงสิงหนังตากระตุก ซูตงที่อยู่ข้างเขาก็เบิกตาโต อ้าปากหวอ

“เขารวยขนาดไหนกันถึงกล้าทำแบบนี้!”

ตูม! ตูม! ตูม!

ม่านแสงสั่นสะเทือนตามเสียงระเบิดที่ดังติดต่อกัน

การระเบิดของมุกมังกรหนึ่งเม็ด เท่ากับการระเบิดตัวตายของนักบู๊แดนปราณฟ้า

มุกมังกรเยอะขนาดนี้รวมอยู่ด้วยกัน แม้แต่ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนบู๊ก็ต้านทานไม่ไหว

ทุกคนในที่นี้เห็นแล้วหวั่นใจ

โดยเฉพาะคนที่เพิ่งพนันว่าลู่ฝานชนะ ตอนนี้รู้สึกว่าคงเสียเงินไปเปล่าๆ แล้วล่ะ

เสียงระเบิดดังติดต่อกันอยู่นานกว่าจะหยุดลง

เมื่อภาพในม่านแสงกลับมาอีกครั้ง ทุกคนเห็นลู่ฝานสะบัดกระบี่หนักฟันลงบนตัวถังฮุยอย่างแรง

เหมือนการระเบิดของมุกมังกร ไม่ส่งผลกระทบต่อลู่ฝานเลย

แต่คนที่สายตาเฉียบแหลมเห็นเลือดตรงหน้าอกลู่ฝาน แต่แผลฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว!

ถังฮุยเหวี่ยงดาบใหญ่กันไว้หลายครั้ง มือซ้ายคลำบนเกราะอยู่ครู่หนึ่ง

ทันใดนั้นมุกมังกรปรากฏในมือเขาอีกกำหนึ่ง!

“นี่ยังไม่จบไม่สิ้นอีกเหรอ!”

“เขามีมุกมังกรเยอะแค่ไหนเนี่ย!”

“บ้านเขาอยู่ที่รังมังกรเหรอ”

กลุ่มคนเอามือกุมหัวร้องตะโกนด้วยความตกใจ

โยนออกมากำหนึ่งยังไม่เท่าไร คิดไม่ถึงว่าจะเอาออกมาอีกกำหนึ่ง นี่ทำให้ผู้ชมทนดูไม่ได้เลย

ถังฮุยเป็นคลังระเบิดในร่างคนชัดๆ!

ลู่ฝานเห็นการกระทำของถังฮุย หนังตาเขากระตุกครู่หนึ่ง

เขาไม่อยากโดนถังฮุยระเบิดอีกรอบ เมื่อกี้ก็ระเบิดจนเขาจุกแล้ว!

ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถในการฟื้นฟูของร่างกายเขาแข็งแกร่ง บวกกับการช่วยเหลือของไอ้เก้า เมื่อกี้คงทำให้เขาบาดเจ็บจนล้มลงพื้นแล้ว

ลู่ฝานเหวี่ยงมือซ้ายอย่างรวดเร็ว แรงดูดปรากฏออกมา ชิงมุกมังกรในมือถังฮุยมาทันที

การตอบสนองของถังฮุยก็รวดเร็วมาก เมื่อเห็นท่าไม่สู้ดี เขารีบทำให้มุกมังกรระเบิดทันที

ครั้งนี้มุกมังกรระเบิดตรงกลางทั้งสองคน

ฟ้าถล่มดินทลาย ทั้งสองกระเด็นถอยหลังออกไปพร้อมกัน!

พื้นดินสั่นสะเทือน นี่เพิ่งสู้กันไม่กี่กระบวนท่าเอง ป่าเขียวชอุ่มโดนระเบิดจนโล่งเตียน หลุมลึกเต็มไปหมด

ลมหมุนสีดำพัดขึ้นมารอบๆ ไม่หยุด บนฟ้ามีหลุมอากาศยุบลงไปนับไม่ถ้วน

ลู่ฝานกางเกราะเกล็ดมังกร กระบี่หนักไร้คมกันอยู่ด้านหน้า ต้านทานแรงระเบิดรอบนี้อีกครั้ง

ตอนที่ลู่ฝานกำลังกัดฟันอดทน ตัวของถังฮุยปรากฏในคลื่นที่หลงเหลือจากการระเบิด

ฟันลงบนกระบี่หนักไร้คมของลู่ฝานอย่างแรง!

“อาวุธวิเศษไหลริน หักคม!”

เมื่อโจมตีด้วยดาบ ลู่ฝานโดนฟันจนกระเด็นออกไปพร้อมกระบี่

ลู่ฝานรู้สึกว่าเมื่อดาบฟันลงมา มีพลังแตกต่างกันพุ่งเข้ามาในตัวเขา

น้ำแข็ง ไฟ สายฟ้า พลังสามวิถีหมุนเป็นเกลียวพุ่งเข้ามา เกือบระเบิดในตัวเขา