บทที่ 1911 ฆ่าอริยปราชญ์

ลมยามค่ำส่งเสียงคำราม เสื้อผ้าพัดสะบัด ทั้งสองคนลอยอยู่กลางอากาศ

พลังฟ้าดินพวยพุ่งอยู่ในมือของผู้อาวุโสห้า ทั้งร่างกายเต็มไปด้วยพลังเต๋ารุนแรง

เขตวิถีของทั้งสองปะทะกันที่กลางอากาศไม่หยุด

ดูจากระดับสายตาที่เฉียบแหลม เขตวิถีของผู้อาวุโสห้านำหน้าลู่ฝานไปไกล การยักย้ายและเปลี่ยนแปลง เปลวไฟพลังเต๋าพลุ่งพล่านราวกับกระแสน้ำ ปกคลุมพื้นที่ แซงหน้าลู่ฝานไปไม่รู้เท่าไหร่ อย่างน้อยดูจากไกลๆ เขตวิถีที่รุนแรงของผู้อาวุโสห้า ก็เหมือนน้ำทะเลปรากฏอยู่กลางอากาศ เขตวิถีของลู่ฝานก็เหมือนเรือรำเล็ก ที่ถูกกระแสน้ำพัดกระหน่ำไม่หยุด

แต่ระดับความแข็งแกร่งเขตวิถีของลู่ฝานดียิ่งกว่า

ไม่ว่าเขตวิถีของผู้อาวุโสห้าจะพุ่งโจมตีอย่างไร ลู่ฝานก็ยังตั้งตระหง่านไม่ขยับเขยื้อน

เขาก็เหมือนก้อนหินก้อนใหญ่ ตั้งอยู่ระหว่างท้องฟ้าและพื้นดิน มองสีหน้าของผู้อาวุโสห้าที่ปวนแปรไปอย่างรวดเร็ว

“คิดไม่ถึง เวลาสั้นๆ ไม่ถึงสองปี ฝีมือของนาย เพิ่งขึ้นจนถึงขั้นนี้ ทำให้คนรู้สึกตกตะลึง!”

ผู้อาวุโสห้ามือซ้ายไพล่ไปด้านหลัง ลู่ฝานมองแค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าผู้อาวุโสกำลังยื้อเวลา เตรียมตัวที่จะแอบปล่อยวิชาที่รุนแรง

ท่วงท่าแบบนี้ ตัวลู่ฝานเองก็เคยใช้มาก่อน อยากหลอกเขาเป็นไปได้ยาก!

ลู่ฝานยิ้มกริ่ม ขี้เกียจจะตอบคำพูดของผู้อาวุโสห้า

เขาพุ่งตรงไปทางผู้อาวุโสห้า กระบี่หนักไร้คมในมือแกว่งออกไปทันที

“พลังความเป็นความตายวนเวียน ครั้งที่ห้าพิฆาตนรก!”

แสงกระบี่พุ่งออก แยกเขตวิถีของผู้อาวุโสห้าออกจากกันในทันที

แรงระเบิดของปราณชี่ แสดงพลังออกมาจนทำให้อริยปราชญ์ต้องตกตะลึง

ผู้อาวุโสตกตะลึงกับปราญชี่เฉียบคมถึงเพียงนี้ของลู่ฝาน นี่มันไม่ใช่ความสามารถของนักบู๊ปราณฟ้าหรือเซียนบำเพ็ญชี่ควรจะมี

แสงกระบี่แฝงไปด้วยพลังความเย็นเยือก ผู้อาวุโสห้าสัมผัสได้ถึงเจตนาสังหารบนกระบี่

ถ้าหากเขาอยากจะใช้ร่างห้าธาตุสกัดกั้นกระบวนท่าของลู่ฝาน ผลลัพธ์มีแนวโน้มสูงที่จะถูกลู่ฝานฆ่าโดยตรง

ผู้อาวุโสห้ารีบแยกร่าง จุดไฟจำนวนนับไม่ถ้วนกระจายไปรอบด้าน หลบหลีกกระบี่ที่แข็งแกร่งของลู่ฝาน

จุดที่แสงกระบี่แกว่งผ่าน หลุมดำปรากฏขึ้นเป็นแถบแถมยังมีแรงดึงดูดรุนแรง แต่ก็ยังไม่ทำให้ผู้อาวุโสห้าได้รับบาดเจ็บ

จุดไฟรวมตัวเข้าด้วยกันใหม่อีกด้านหนึ่ง ในมือของผู้อาวุโสห้ามีลำแสงค่ายกลต่อตัวขึ้น

“เปลวไฟ!”

ลู่ฝานเลิกคิ้ว ขณะเดียวกันก็ยื่นมือซ้ายออกไป

“วิชาหนึ่งเดียวแดนไกลโพ้น หนึ่งคำหมื่นวิธี เผชิญ!”

ลำแสงสองเส้นปะทะกันกลางอากาศ ส่องสว่างทั่วท้องฟ้ายามค่ำคืนในทันที

ผู้อาวุโสห้าสีหน้าเคร่งขรึม ในดวงตาแฝงไปด้วยแสงเย็นเยือก เขาพลิกข้อมือ ลำแสงรวมตัวกัน

ผู้อาวุโสห้าพูดในใจ “ความสามารถแข็งแกร่งและเลื่อนขั้นได้เร็วถึงขนาดนี้ เก็บไว้ไม่ได้!”

ตรงฝ่ามือมีอักษรยันต์ที่สลับซับซ้อนปรากฏขึ้น

ผู้อาวุโสห้าเตรียมจะใช้วิชาที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเอง

ก่อนที่จะมาเขาไม่เคยคิดเลยว่าฝีมือของลู่ฝานเพียงพอที่จะทำให้เขาสู้จนตัวตาย

แต่ตอนนี้ตัดสินใจไปแล้วไม่สามารถที่จะหยุดยั้งได้แล้ว

ที่นี่ไม่ใช่ประเทศตันเซิ่ง หากยืดเยื้อต่อไปแบบนี้ ต่อให้เขาเอาชนะลู่ฝานได้ แต่ก็ต้องถูกองครักษ์ที่ตามมาจับได้แน่

เขาไม่เชื่อหรอกว่าภายในประเทศฉิงเทียน ไม่มีอริยปราชญ์ยอดฝีมือเหมือนกับเขา!

พลังของทั้งสองคน พัวพันอยู่ด้วยกัน ส่งเสียงฉีกขาดออกมาอย่างต่อเนื่อง

ผู้อาวุโสห้าแอบกัดฟัน ลำแสงในมือได้ปีนขึ้นไปสู่จุดสูงสุด

“ตายซะเถอะ!”

ผู้อาวุโสห้าตะโกนเสียงเบา

แต่ในตอนที่เขาเตรียมจะปล่อยลำแสงออกไป จู่ๆ รู้สึกได้ว่าพลังชี่ภายในร่างกายของตัวเองย้อนกลับ

เหตุการณ์แบบนี้ ทำให้แสงพลังชี่ที่เขารวบรวมขึ้นมืดสลัวลงทันที ขณะเดียวกันเขตวิถีที่ปล่อยออกไปก็เริ่มลดขนาดอย่างรวดเร็ว

ปัง!

จู่ๆ พลังชี่ภายในร่างกายผู้อาวุโสห้ารวมตัวกันเป็นก้อน จากนั้นเริ่มปะทะไปทั่ว

ยังไม่รอให้เขาตอบสนอง พลังชี่ของเขากลับระเบิดออก

ผู้อาวุโสพ่นเลือดออกมาแล้วถอยหลังไปหลายก้าว

ขณะเดียวกัน กระบี่หนักตกลงมาจากท้องฟ้า ฟันเข้าที่บ่าของเขาอย่างแรง

ตู้ม!

ผู้อาวุโสห้าถูกกระบี่ฟาดฟัน กระแทกเข้ากับพื้นดินดังสั่นสะเทือนเลือนลั่น

ร่างห้าธาตุไม่สามารถใช้งานได้ พลังป้องกันก็ถูกกระบี่ฟันจนแหลกละเอียด

ปากกระอักเลือด พลังภายในร่างกายยุ่งเหยิงไปหมด ลมหายใจของผู้อาวุโสห้าก็ลดลงกว่าครึ่ง

ลู่ฝานลอยลงมาจากบนฟ้า กระโดดมาตรงหน้าผู้อาวุโสห้า

เขตวิถีของร่างกายครอบคลุมร่างกายของผู้อาวุโสไว้ ควบคุมเขาเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์

“ฆ่า!”