บทที่ 195

"อย่าบอกนะว่าของนาย"

ลู่ฝานมองจ้าวซวี่ แล้วเอ่ยขึ้น

จ้าวซวี่พูดอย่างเย็นชา "นักบู๊ปัญญาอ่อน นี่เป็นหม้อของผู้ฝึกชี่ นักบู๊ที่ไม่มีพลังชี่แบบพวกนาย จะเอาไปทำไม เอาหม้อมาให้ฉัน"

จ้าวซวี่ยื่นมือไปหาลู่ฝาน แม้บนตัวเขามีเลือด แต่น้ำเสียงยังคงโอหัง

ลู่ฝานขมวดคิ้วเบาๆ เขาไม่เข้าใจจริงๆ ตอนนี้จ้าวซวี่อยู่ในสถานการณ์คับขัน ทำไมถึงยังอวดดีแบบนี้

หานเฟิงไม่ชอบคนอวดดีแบบนี้ พูดเสียงก้องว่า "เราเอาไปจะมีประโยชน์หรือไม่ เกี่ยวอะไรกับนาย หาเรื่องใช่ไหม"

จ้าวซวี่สีหน้าบูดเบี้ยว ฝ่ามือกำลังสั่น

จ้าวซวี่พลิกมือ ปล่อยพลังชี่ออกมา ห้าธาตุแปรเปลี่ยนเป็นวัตถุ ทอง น้ำ ไม้ ไฟ ดินรวมกันออกมา สัตว์ลวงตาที่ประกายแสงสว่างห้าสีพุ่งออกมา

หานเฟิงเบิกตาโต ยังไม่ทันตั้งตัว ก็โดนวัตถุที่ก่อตัวจากห้าธาตุพุ่งเข้ามาโจมตี

พลังของห้าธาตุอันแข็งแกร่ง โจมตีจนหานเฟิงกระอักเลือดออกมา

การโจมตีของผู้ฝึกชี่เฉียบคมกว่าการโจมตีของนักบู๊ธรรมดา พลังของห้าธาตุไม่สนใจว่าร่างกายคุณแข็งแกร่งขนาดไหน เมื่อเข้ามาในตัว จะระเบิดทันที

ฉู่สิงรีบประคองหานเฟิง

จ้าวซวี่ยิ้มเย็นชา "ไอ้เด็กปากดี กล้าหยาบคายต่อหน้าผู้ฝึกชี่อันสูงส่งงั้นเหรอ เบื่อการมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ"

หานเฟิงโกรธจนกัดฟัน แผดเสียงออกมาว่า "สูงส่งกะผีน่ะสิ"

ขว้างกระบี่หยกออกไป พร้อมแสงกระบี่ โจมตีไปบนขาจ้าวซวี่ทันที

เลือดสาดกระเซ็น และล้มลงบนพื้น

จ้าวซวี่มองแผลบนขา แล้วตะโกนออกมาว่า "พวกนายกล้าทำร้ายผู้ฝึกชี่อันสูงส่ง พวกนายอยากตายหรือไง"

จ้าวซวี่ใช้แรงดึงกระบี่หยกบนขาออกมา และกำยาเม็ดออกมาจากในอก ยัดเข้าไปในปาก