บทที่ 1952 พูดชมตนเอง

ลู่ฝานมองไปยังธิดาเทพแห่งไฟ โดยที่ไม่ได้พูดตอบเจี่ยหมิง

เจี่ยหมิงสับสนงุนงงไปหมดแล้ว ชี้ไปยังธิดาเทพแห่งไฟและพูดขึ้นว่า “เธอรู้จักเงามืดคนนี้ด้วยเหรอ? ”

ธิดาเทพแห่งไฟกัดฟันและมองไปที่ลู่ฝานและพูดว่า “นายอย่าเข้ามายุ่ง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับนาย ระวังจะถูกลงโทษ! ”

ลู่ฝานเข้าใจดีว่าคำพูดของธิดาเทพแห่งไฟหมายความว่าอย่างไร

ดูเหมือนว่า คำสั่งที่ให้ธิดาเทพแห่งไฟตามติดเจี่ยหมิงนั้น จะเป็นสิ่งที่เบื้องบนได้กำหนดมา

ถ้าไม่ใช่ความคิดของพวกผู้ฝึกชั่วร้ายอาวุโส ก็คงจะเป็นความคิดของเฟิงเทียน

แต่ลู่ฝานไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ได้แต่มองไปยังธิดาเทพแห่งไฟและพูดขึ้นว่า “เธอคิดจะขับไล่ฉันเหรอ? ต้องขอโทษด้วย ฉันคิดจะขับไล่เธอไปต่างหาก ฉันจะนับสามครั้ง ถ้าหากเธอยังไม่ไป ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนะ! ”

เจี่ยหมิงได้ยินคำพูดที่เต็มไปด้วยความอาฆาตของลู่ฝานแล้ว ก็รู้สึกได้ว่ามีเรื่องที่ไม่ชอบมาพากลขึ้นแล้ว

ขณะนั้น เจี่ยหมิงก็ชักกระบี่ยาวของตนเองออกมา ชี้ไปยังลู่ฝานและพูดว่า “เงามืด นายอย่ามาก่อเรื่อง นี่คือผู้หญิงของฉัน! ”

สิบสามสายตาเย็นชา และก็ถือกระบี่ยาวในมืออย่างแน่น

ลู่ฝานเหมือนว่ามองไม่เห็นเจี่ยงหมิงอย่างไรอย่างนั้น โดยสายตาจ้องเขม็งไปที่ธิดาเทพแห่งไฟ

เขากำลังครุ่นคิดว่า ตอนนี้จะลงมือสังหารธิดาเทพแห่งไฟเลยหรือไม่

กำลังทำการพิจารณาถึงข้อดีข้อเสียอยู่!

ธิดาเทพแห่งไฟตกใจและหวาดกลัวต่อท่าทีของลู่ฝานไปหมดแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ยอมถอดใจ เพราะกว่าที่เธอจะล่อหลอกจนได้รับความเชื่อใจจากเจี่ยหมิงนั้นมันไม่ง่ายเลย แล้วจะมาล้มเลิกลงกลางคันได้อย่างไร อย่างนั้นก็เท่ากับว่าเมื่อครู่ถูกเจี่ยหมิงลูบคลำไปเสียเปล่า ๆ เลย ซึ่งเธอนั้นยังไม่เคยเสียเปรียบแบบนี้มาก่อน!

ธิดาเทพแห่งไฟค่อย ๆ พูดขึ้นทีละคำว่า “เงามืด นายเหมือนจะไม่ได้ฟังอย่างชัดเจนสินะ ที่ฉันบอกว่าเบื้องบน......”

ลู่ฝานขัดจังหวะคำพูดของธิดาเทพแห่งไฟ และพูดว่า “หนึ่ง! ”

เจี่ยหมิงมองไปที่ลู่ฝาน และก็มองไปที่ธิดาเทพแห่งไฟ แล้วก็ตะโกนขึ้นว่า “พวกเธอมองเห็นฉันบ้างไหม ฉันกำลังพูดกับพวกเธออยู่นะ! ”

สายตาของธิดาเทพแห่งไฟก็พลันเย็นชาขึ้น และพูดว่า “นายกำลังรนหาเรื่องอยู่ นายจะต้องตายลงอย่างอนาถ! ”

ลู่ฝานพูดต่อว่า “สอง! ”

เจี่ยหมิงรีบเคลื่อนตัวมายังด้านหน้าของธิดาเทพแห่งไฟ แล้วก็ใช้กระบี่ยาวชี้จ่อไปที่ลำคอของลู่ฝานและพูดขึ้นว่า “เงามืด นายมาเพื่อก่อเรื่องโดยเฉพาะใช่หรือไม่? ”

ลู่ฝานมองไปที่เจี่ยหมิง และพูดว่า “ฉันกำลังช่วยชีวิตนายอยู่! ”

ธิดาเทพแห่งไฟตะโกนพูดว่า “เงามืด นายรังแกกันเกินไปแล้ว! ”

ลู่ฝานยิ้มและพูดว่า “สาม! ”

ขณะที่พูด ใต้ฝ่าเท้าของลู่ฝานก็ปล่อยเขตวิถีออกมา

ทันใดนั้น ก็ทำให้เจี่ยหมิงพุ่งกระเด็นออกไปนับหลายสิบเมตร และล้มกระแทกลงที่พื้นอย่างรุนแรง!

ธิดาเทพแห่งไฟก็รีบปล่อยเขตวิถีของตัวเองออกมาด้วย ซึ่งเขตวิถีสีแดงเพลิงได้ปกคลุมตัวเธอเอาไว้ โดยแสงไฟก็ยังสะท้อนไปถึงดวงตาของเจี่ยหมิงด้วย

ขณะนั้น เจี่ยหมิงที่กำลังคลานลุกขึ้นจากพื้น ก็ตกตะลึงไปหมด!

กระบี่หนักไร้คม ก็พลันปรากฏขึ้นในมือของลู่ฝาน

ชูกระบี่หนักขึ้น ท่าทางของลู่ฝานก็เริ่มเปล่งพลังขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ฉันจะสู้กับนายอย่างสุดชีวิตเลย! ”

ธิดาเทพแห่งไฟตะโกนขึ้น แล้วก็กลายร่างเป็นลำแสงพุ่งตรงเข้าสังหารลู่ฝานทันที

ลู่ฝานใช้กระบี่ฟาดฟันลงไปบนลำแสง อย่างไม่ลังเล

แต่หลังจากนั้น ลู่ฝานก็พลันรู้สึกได้ว่ากระบี่หนักไร้คมของตนเองฟาดฟันลงไปบนความว่างเปล่า ลำแสงนี้ ไม่นึกว่าจะเป็นการหลอกเข้าโจมตีเพื่อจะล่าถอย